Andreas Schulze
Untitled (Without rhyme or reason 1), 2014acrylverf op nette-doek180 × 100 cm
Over het werk
Dit werk werd eind 2025 aangekocht naar aanleiding van Special, de eerste museale solotentoonstelling van Andreas Schulze in Institute of Contemporary Art, ICA, Miami (VS).
Het maakt deel uit van een reeks abstracte schilderijen waarvan de vormen vaag herinneren aan uitlaatpijpen, industriële onderdelen of gereedschappen. De krachtige kleuren, het monumentale karakter en vooral de ogenschijnlijke “onvolmaaktheid” geven het werk een bijzondere spanning. Wat eerst abstract lijkt, roept gaandeweg associaties op met herkenbare objecten, zonder ooit volledig leesbaar te worden. Precies in die ambiguïteit schuilt de kracht van Schulze’s oeuvre.
Hoewel Schulze in de jaren tachtig doorbrak in Keulen tijdens de opkomst van het neo-expressionisme, bleef hij steeds een buitenstaander binnen de kunstwereld. Schulze onderzoekt objecten uit zijn directe leefomgeving en herschikt ze tot humoristische, vaak raadselachtige composities. Hij vervormt alledaagse vormen op speelse wijze en trekt ze weg uit hun functionele context. Hij ontwikkelde een volstrekt eigen schilder- en beeldtaal waarin absurdistische humor, droomlogica en een fascinatie voor het alledaagse samenkomen. Zijn werk beweegt zich voortdurend tussen abstractie en figuratie, tussen herkenbaarheid en vervreemding, en combineert architecturale vormen met decoratieve en surrealistische elementen.
Met overdreven belichting, zachte kleurverlopen en bevreemdende details creëert Schulze een universum dat tegelijk vertrouwd en ongrijpbaar aanvoelt. Achter de ogenschijnlijk perfecte oppervlakken sluimert steeds iets absurds, iets verdrongens. Het zichtbare draagt bij Schulze altijd ook het onzichtbare in zich. Geen enkele kunstenaar weet de banaliteit van het dagelijkse leven zo subtiel om te vormen tot een wereld vol psychologische spanning en ironie.
Een werk van Andreas Schulze is onmiddellijk herkenbaar. In een tijdperk van snel wisselende tendensen en vluchtige beeldcultuur blijft die consequente artistieke signatuur uitzonderlijk.
Andreas Schulze
° 1955, Hannover. Woont en werkt in Keulen (DU).
Schulze begon zijn carrière in het Keulen van de jaren tachtig, binnen een artistiek milieu dat, in de nasleep van het succes van minimalistische en conceptuele kunst, de schilderkunst opnieuw had ontdekt.
Reeds toen bewoog Schulze zich met vanzelfsprekende zekerheid tussen uiteenlopende populaire stijlen, houdingen en ideologieën. Ondanks zijn contacten met de zogenaamde Junge Wilde van de kunstenaarsgroep Mülheimer Freiheit evenals met de kring rond Martin Kippenberger en Albert Oehlen, ontwikkelde Schulze een volledig eigenzinnige schilderstijl.
Een schilderkunst die, hoewel ze weinig gemeen had met die van zijn collega’s, zeker niet losstond van de kunstgeschiedenis. Integendeel: Schulze’s werk resoneert met talrijke kunsthistorische verwijzingen, van Donald Judds Specific Objects tot Oskar Schlemmers Triadisches Ballett, van de popart van Andy Warhol tot het surrealisme van René Magritte, evenals de naïeve kunst van Henri Rousseau.
Hij is docent aan de Kunstakademie Düsseldorf en dat heeft zijn invloed op een jongere generatie kunstenaars verder versterkt.
Hij had solotentoonstellingen in onder meer Le Consortium (2025), The Perimeter (2023), Kunsthalle Nürnberg (2022), Kunstraum Fuhrwerkswaage (2021), Kunsthalle Bielefeld (2018), Villa Merkel (2014–15), Schirn Kunsthalle Frankfurt (2014), Sammlung Falckenberg (2010), Leopold-Hoesch-Museum (2010) en Sprengel Museum (1997).
Werk van Schulze bevindt zich onder meer in de collecties van ICA Miami, Deichtorhallen Hamburg, Musée d’Art Moderne de Paris, Kunstmuseum Bonn, Museum Ludwig en Städel Museum.
Portfolio
