RACHEL ROSSIN

Tentoonstelling van 12 mei tot 15 juli 2026 at Saint Laurent Rive Droite, New York (US).

Rachel Rossin, gevestigd in New York, beweegt zich op het snijvlak van kunst, technologie en computerprogrammering. Als transdisciplinaire kunstenaar onderzoekt ze hoe digitale technologie onze waarneming, autonomie en controle beïnvloedt. Haar praktijk combineert schilderkunst, digitale omgevingen en interactieve installaties waarin abstractie en figuratie voortdurend in elkaar overvloeien.

Een aantal werken in de tentoonstelling behoren tot haar nieuwe reeks Antidotes, waarin Rossin schilderkunst benadert als een vorm van cognitief herstel binnen onze digitaal overprikkelde samenleving. De reeks vertrekt vanuit onderzoek naar neurowetenschappen en neuro-esthetica, met bijzondere aandacht voor de impact van schoonheid, verwondering en aandacht op het menselijk brein.

Voor deze werken gebruikte Rossin zelfs haar eigen fMRI-hersenscans. De neurale patronen die verband houden met gevoelens van verwondering en “awe” vertaalt ze naar schilderkundige gebaren en ritmes in het oppervlak van het doek. De schilderijen worden opgebouwd met handgemaakte pigmenten vermengd met marmerstof, wat zorgt voor een fluweelachtige huid die het licht absorbeert en tegelijk subtiel verstrooit.

Ook kleur speelt een cruciale rol. Rossin baseert haar kleurensystemen op wetenschappelijk onderzoek naar tinten en vormen die fysiologische reacties kunnen beïnvloeden, zoals het verlagen van cortisolniveaus en het stimuleren van rust en herstel in het zenuwstelsel.

De tentoonstelling bij Saint Laurent Rive Droite toont zo niet alleen een fascinerende dialoog tussen kunst en technologie, maar ook een zoektocht naar verstilling, aandacht en mentale recuperatie in een tijdperk van permanente digitale prikkels.

In samenwerking met kunstenaar en Magenta Plains NY.

Caduceus with a New Vein Thicket, 2021, Oil, acrylic, airbrushed acrylic, spray paint, enamel and aluminum on canvas, 198,4 × 152,4 cm.

ARTHUR JAFA

BIËNNALE VENETIE 2026

‘Helter Skelter’ tot 23 november 2026 in Palazzo Ca’ Corner della Regina, Fondazione Prada Venetie (IT).

In Ca’ Corner della Regina brengt curator Nancy Spector voor het eerst het werk samen van Arthur Jafa en Richard Prince. De tentoonstelling Helter Skelter onderzoekt hoe beide kunstenaars beelden uit de populaire cultuur gebruiken en herwerken tot confronterende kunst.

Met fotografie, video, schilderijen en installaties tonen Jafa en Prince een rauwe blik op Amerika. Van Black culture en identiteit tot celebritycultuur, macht en media. Hun werk is sterk geïnspireerd door het idee van de readymade van Marcel Duchamp.

De titel Helter Skelter verwijst tegelijk naar chaos, het bekende nummer van The Beatles en de donkere geschiedenis rond Charles Manson. Daarmee vat de tentoonstelling perfect haar centrale thema samen: de complexe, chaotische en vaak ongemakkelijke realiteit van de Amerikaanse cultuur.

Update: Voorzitter Francis kon de tentoonstelling reeds bezoeken en merkte een gelijkaardig werk op als dat uit de collectie van Groeninghe V II (zie foto onderaan).

Fotocredit Francis Vanhoonacker

FRIEDRICH KUNATH

Solotentoonstelling van 9 mei tot 4 juli bij Tim van Laere Gallery Rome. (IT).

Het is de vierde solotentoonstelling van Friedrich Kunath bij de gallerij en zijn eerste in Rome. De tentoonstelling omvat nieuwe schilderijen die een voortzetting vormen van zijn verkenning van emotionele ambiguïteit, culturele vermenging en de subtiele absurditeiten van het hedendaagse leven.

Roma-2026- 106,8x152,6cm

Serenity-Now-Its-Going-To-Be-Alright-2026-oil-on-canvas-76-x-61--cm

Running-Out-Of-World-F40-2026-oil-on-canvas-183-x-152,5 cm

Love-Is-Free-Give-It-Away-2026-oil-on-canvas-122-x-152,5-cm

SOIL THORNTON

Update ontvangen van Elena:

Tentoonstelling “Metabolising eviction try, work_mp3 and other games of topping van 29 april tot 5 juli 2026 in the Swiss Institute, New York (VS).

De eerste institutionele solotentoonstelling van SoiL Thornton in New York City verkent thema’s als identiteit, macht en systemen van controle. Onder de titel Topping onderzoekt Thornton hoe relaties tussen kunstenaar, instituut en samenleving gevormd worden door afhankelijkheid en onderhandeling. Het werk toont hoe leven, arbeid en bestaanszekerheid met elkaar verstrengeld zijn.

Bij binnenkomst zien bezoekers een video-installatie opgebouwd uit fragmenten van lezingen, telkens wanneer het woord “work” wordt uitgesproken. Door herhaling en vertraging verschuift de betekenis van arbeid: het wordt tegelijk handeling, object en ritme, terwijl de inhoud vervaagt.

Daarnaast presenteert Thornton persoonlijke documenten rond een huisuitzetting, gecombineerd met correspondentie en alledaagse objecten. Hiermee vervaagt de grens tussen kunst en de omstandigheden die haar mogelijk maken.

Andere elementen in de tentoonstelling verwijzen naar zorg, rust en precair wonen. Een video-installatie over medische beeldvorming en geldstromen benadrukt hoe toegang tot het lichaam en persoonlijke data wordt gecontroleerd door grotere systemen.

Samen tonen de werken de breekbare structuren die ons leven bepalen, terwijl ze tegelijk ruimte openlaten voor alternatieven, gesymboliseerd door een felgroene wand als mogelijke achtergrond voor een andere wereld.

ALEXANDER CARVER

Update ontvangen van Elena.

Alexander Carver is geselecteerd voor de centrale internationale tentoonstelling:

Solotentoonstelling ‘ The Knot’ nog tot 9 mei 2026 bij Miguel Abreu Gallery in New York (VS).

In een reeks van twaalf schilderijen onderzoekt Carver hoe technieken als frottage, monoprinting en expressief penseelwerk complexe, gelaagde oppervlakken kunnen creëren. Zijn werk doorbreekt klassieke tegenstellingen zoals binnen en buiten of lichaam en wereld, en zoekt juist naar wat zich daartussen bevindt.

Het motief van de knoop speelt hierin een centrale rol. Die verschijnt zowel als beeld als structuur en staat symbool voor verbinding én verwarring. Dit spanningsveld doordringt Carvers schilderijen.

Zijn proces is fysiek en experimenteel: reliëfs achter het doek worden met olieverf ‘afgedrukt’, wat beelden oplevert die doen denken aan medische scans. Geïnspireerd door anatomische studies en historische beelden van het lichaam, ontstaat een schilderkunst die tegelijk archaïsch en hedendaags aanvoelt.

De werken vormen een pulserend geheel waarin vormen opduiken en verdwijnen. In plaats van figuur en achtergrond centraal te stellen, richt Carver zich op de ruimte ertussen. Het is een dynamisch veld vol beweging en betekenis.

Carver zal ook te zien zijn op de Biënnale 2026. Hij is geselecteerd voor de centrale internationale tentoonstelling in Giardini.

The Sternum, 2026 - Oil on linen, 243.8 x 198.1 cm

The Return of the Repressed (After Wound Man), 2026 - Oil on linen, 198.1 x 163.2 cm

Chest X-Ray (Anterior), 2026 - Oil on linen, 65.4 x 88.9 cm

HAYDEN DUNHAM

“Never is Over” van 30 april tot juni 2026 bij Company Gallery, New York (VS).

In haar derde gallerijtentoonstelling NEVER IS OVER verkent Hayden Dunham via sculptuur, geluid en installatie een intrigerend idee: alles in het universum beweegt uiteindelijk terug naar verbinding.

In de ruimte zweven lelies en notities gewichtloos door de lucht, terwijl een glazen object langzaam lekt naar een lagere verdieping waar een ladder van water vloer en plafond verbindt. Een dromerige geluidslaag van walviszang en kosmische frequenties vult de ruimte. Verspreid staan objecten met stemmen van overledenen, die pas hoorbaar worden wanneer ze worden opengebroken. Een krachtig beeld voor loslaten als voorwaarde voor hereniging, terug naar verbinding.

Dunham stelt verlossing voor als iets natuurlijks, geen morele prestatie maar een kosmisch proces. Net zoals atomen en sterren zich steeds opnieuw verbinden, bewegen ook wij richting eenheid. Breuk is tijdelijk, terugkeer onvermijdelijk.

Met invloeden uit wetenschap en spiritualiteit creëert Dunham een poëtische ervaring over verandering, verlies en verbondenheid. NEVER IS OVER herinnert ons eraan dat elk einde ook een nieuw begin is.

Praise, 2025

MARGUERITE HUMEAU

Genomineerd voor de Turner Prize 2026.

De winnaar wordt op 10 december 2026 bekend gemaakt.

Marguerite Humeau is genomineerd voor haar solotentoonstelling Torches, waarin ze de oorsprong van het leven, de vroege menselijke geschiedenis en denkbeeldige toekomstwerelden onderzoekt.

De jury prees haar “filmische tentoonstellingsstijl en haar benadering van ecologische en existentiële vraagstukken via inventieve vormen, speculatieve scenario’s en dynamische verschuivingen in schaal.”

VIVIEN ZHANG

BINNENKORT OPENING Gallery Weekend Berlin 2026

Eerste tentoonstelling bij Max Hetzler, “𝙁𝙞𝙚𝙡𝙙 𝘾𝙤𝙣𝙙𝙞𝙩𝙞𝙤𝙣𝙨” van 30 april tot 27 juni 2026, Berlin. (DE).

Het is het galeriedebuut van Vivien Zhang bij Max Hetzler.. Onder de titel Field Conditions presenteert Zhang een reeks nieuwe schilderijen en werken op papier die de grenzen van perceptie, identiteit en realiteit verkennen.

De titel van de tentoonstelling verwijst naar een term die gebruikt wordt om veranderlijke omstandigheden in de echte wereld te beschrijven: situaties die zich onttrekken aan controle of simulatie. Dit concept vormt een rode draad door Zhangs praktijk. Haar werk balanceert voortdurend tussen tegenstellingen: realiteit en illusie, origineel en kopie, analoog en digitaal, vlakheid en diepte. Die spanningsvelden zorgen voor een visuele ervaring die zowel verleidelijk als ontregelend is.

Centraal in de tentoonstelling staan haar bloemgeïnspireerde schilderijen. Op grote, levendige doeken onderzoekt Zhang de grens tussen figuratie en abstractie. Haar bloemen lijken herkenbaar, maar ontsnappen tegelijkertijd aan duidelijke classificatie. Ze verwijst naar plantensoorten met termen als pseudo en affinis, woorden die suggereren dat iets een imitatie of verwante variant van het origineel is. Daarmee stelt ze vragen over authenticiteit en de manier waarop waarde en identiteit worden toegekend of soms verkeerd geïnterpreteerd.

Een opvallend werk in de tentoonstelling is Tectonic Bloom (2026). Dit schilderij is gebaseerd op een bloem uit Zuid-China, waarvan de lokale naam vertaald kan worden als ‘valse Sterculia’. Zhang heeft de bloem nooit in het echt gezien; ze kent haar alleen via een foto die haar moeder stuurde. Hierdoor krijgt de bloem een symbolische lading als representatie van het moederland. Het is een herinnering die zowel persoonlijk als gefilterd is.

In het schilderij worden de bloemblaadjes uiteengerafeld en weergegeven in brede, expressieve penseelstreken van oranje pigment. Over het oppervlak liggen glanzende zwarte zaden verspreid, elk met zorgvuldig geschilderde schaduwen die een bijna tastbare driedimensionaliteit creëren. Het werk speelt met diepte en illusie, en nodigt de kijker uit om na te denken over wat echt is en wat geconstrueerd.

Vivien Zhang, Tectonic Bloom, 2026,

JAMIAN JULIANO VILLANI

8 Artists to Follow If You Like Marcel Duchamp, Tara Anne Dalbow, Artsy, 17 april 2026.

Wat hebben Jamian Juliano-Villani & Duchamp gemeen?

In het artikel van Tara Anne Dalbow wordt duidelijk hoe Duchamp gedurende zijn carrière de grenzen van kunst radicaal heeft verlegd. Zijn beroemde readymades doorbraken traditionele ideeën over creativiteit, vakmanschap en esthetiek. Hij verhief alledaagse objecten tot kunst

Met provocerende werken zoals zijn bewerkte Mona Lisa en het iconische urinoir (Fountain, 1917) maakte hij van kunst een intellectuele en conceptuele ervaring in plaats van enkel een visuele.

Vandaag blijft zijn nalatenschap zichtbaar, onder meer in grote tentoonstellingen zoals die in Museum of Modern Art, waar een omvangrijke retrospectieve zijn werk opnieuw onder de aandacht brengt. Duchamp gaf kunstenaars als het ware toestemming om regels te breken, disciplines te mengen en voortdurend te experimenteren zonder zich te conformeren aan gevestigde stijlen. Dat Duchamp de hedendaagse kunstwereld hiermee beïnvloedt, staat buiten kijf.

Eén van de hedendaagse kunstenaars die deze geest belichaamt, is Jamian Juliano-Villani. Haar werk sluit nauw aan bij Duchamps gedachtegoed. Haar ouders waren zeefdrukkers. Ze is opgegroeid in een omgeving van massaproductie en ontwikkelde zo een fascinatie voor herhaling en beeldcultuur. In haar schilderijen combineert ze uiteenlopende visuele bronnen: van memes en filmstills tot kunsthistorische referenties en stockfoto’s.

Net als Duchamp beschouwt Juliano-Villani een gekozen beeld al als een transformatie op zich. Haar werk speelt met de grenzen tussen “hoge” en “lage” cultuur en brengt onverwachte combinaties samen, vaak met een humoristische en absurde twist. Ze mengt technieken zoals olieverf en airbrush, en ondermijnt daarbij traditionele hiërarchieën binnen de kunst.

Ook het idee van auteurschap wordt door haar bevraagd. Ze werkt met input van andere: van vrienden tot publieke figure. Ze laat zelfs schilderijen uitvoeren door reproductieschilders in China, wat ze zelf omschrijft als “menselijke AI”. Hiermee sluit ze naadloos aan bij Duchamps idee dat kunst niet alleen draait om het maken, maar vooral om het concept en de handeling erachter.

Het artikel toont hoe Duchamps revolutionaire visie nog steeds doorwerkt in de hedendaagse kunst. Kunstenaars zoals Jamian Juliano-Villani zetten zijn erfenis voort door speels, kritisch en grensverleggend te blijven werken in een wereld waarin beelden voortdurend circuleren en betekenis steeds opnieuw wordt gevormd.

The Breakfast From Hell, 2014, Archival pigment print on 305gsm Hahnemuhle Photo Ragn 40.3 × 36.8 cm

Jamian Juliano-Villani, Emily is a Legend, 2025. Courtesy of Gagosian.

Jamian Juliano-Villani, Women, 2024

RACHEL ROSE

In “The Rest” bij Gladstone Gallery in New York van 13 maart tot 25 april 2026.

Het werk van Rachel Rose richt zich op de wijze waarop landschappen verhalen en geloofssystemen vormgeven, en hoe het alledaagse het sublieme in zich kan dragen. Haar fascinatie voor de pre-industriële landschapsschilderkunst vormt het vertrekpunt voor een onderzoek naar hoe canonieke beeldtradities geschiedenis, identiteit en onze verhouding tot de natuur construeren.

In haar schilderijen ontbreken doorgaans menselijke figuren; het landschap zelf fungeert als drager van emotionele en symbolische betekenis. Daardoor worden psychologische toestanden en vormen van kwetsbaarheid gesitueerd binnen een uitgestrekte en moeilijk te doorgronden natuurlijke wereld.

Drie begrippen die als thema’s in het werk van Rose voorkomen of zijn gebruikt om haar werk te beschrijven: afwezige figuren, ecologische verstoringen, het sublieme in het alledaagse

JOSH KLINE

UPCOMING

Video’s van Josh Kline te zien in tentoonstelling van 29 april tot 23 september 2026 in het Mori Art Museum (MAM), Tokyo (Japan).

De 23ste editie van MAM Screen presenteert twee video’s van Josh Kline: Capture and Sequestration: Gasoline en Capture and Sequestration: Cigarettes (2023). Beide werken maken deel uit van een groter project rond de klimaatcrisis.

Kline vertrekt vanuit alledaagse handelingen zoals benzine verbranden of een sigaret roken. Hij koppelt die aan bredere systemen van industrialisatie, extractie en macht. Zo toont hij hoe gewone acties verbonden zijn met de klimaatcrisis.

De titel verwijst naar CO₂-opslag als technologische oplossing, maar Kline stelt een bredere vraag: kunnen we ook sociale en historische “vervuiling” zomaar wegwerken? Zijn werk benadrukt dat klimaatverandering niet alleen technologisch, maar ook historisch en politiek is.

Door te focussen op grondstoffen zoals olie en tabak, verwijst Kline naar de oorsprong van economische macht en ongelijkheid, inclusief slavernij en kolonisatie. In zijn video’s worden deze complexe geschiedenissen samengebracht in eenvoudige, krachtige beelden.

Capture and Sequestration: Gasoline, 2023, high-definition video (color, sound), 14 min. 25 sec. Courtesy: Lisson Gallery; 47 Canal.

Capture and Sequestration: Cigarettes, 2023, high-definition video (color, sound), 13 min. 31 sec. Courtesy: Lisson Gallery; 47 Canal.

LU YANG

‘DOKU The Illusion’ van 8 mei tot 4 oktober 2026 bij Espace Louis Vuitton, Venetië (IT).

Tijdens de internationale kunstzomer in Venetië krijgt hedendaagse kunst opnieuw een podium van wereldformaat. Lu Yang is te zien in het Espace Louis Vuitton Venezia. Deze tentoonstelling loopt parallel aan de 61ste editie van de Biënnale en maakt deel uit van het bredere programma van de Fondation Louis Vuitton, dat onder de naam Beyond the Walls internationale kunstprojecten toegankelijk maakt voor een wereldwijd publiek. Sinds 2014 brengt dit initiatief werken uit de collectie naar steden zoals Tokio, München, Beijing, Seoul en Osaka.

Met DOKU The Illusion zet Lu Yang de verkenning van identiteit, technologie en spiritualiteit voort. De tentoonstelling draait rond de nieuwste film, het vierde hoofdstuk in de DOKU-serie, een ambitieus narratief project dat ze in 2019 begon.

Voor deze presentatie creëert Lu Yang een totaalinstallatie waarin beeld en sculptuur samenkomen. Centraal staat de film DOKU The Illusion, waarin digitale avatars, filosofische thema’s en futuristische esthetiek samen een hypnotiserende ervaring vormen. De kunstenaar staat bekend om haar unieke stijl waarin elementen uit gaming, anime, neurowetenschappen en religie samenvloeien. In deze nieuwe film staat DOKU The Illusion centraal, het vierde deel van de DOKU-serie, een ambitieus verhalend project waarmee de kunstenaar in 2019 is begonnen.

De combinatie van sculpturen en video versterkt de immersieve kracht van het werk, waardoor bezoekers letterlijk ondergedompeld worden in Yangs universum.

De tentoonstelling benadrukt niet alleen Lu Yangs innovatieve praktijk, maar ook de missie van Fondation Louis Vuitton om hedendaagse kunst internationaal te verspreiden. Door tentoonstellingen zoals deze buiten de muren van traditionele musea te brengen, bereikt kunst een breder en diverser publiek.

DOKU The Illusion bevestigt Lu Yang’s positie als één van de vooruitstrevende stemmen in de hedendaagse kunst. Het werk nodigt uit tot reflectie over wat het betekent om mens te zijn in een steeds digitalere wereld.

DOKU The Illusion

HANNAH LEVY

Eerste institutionele tentoonstelling van Hannah Levy in Europa “Blue Blooded, Sangue blu van 28 maart 2026 tot 12 juli in Museo Nivola, Sardinië.

Met de titel Blue Blooded , Sangue blu presenteert de tentoonstelling een nieuwe reeks sculpturen die geïnspireerd zijn op de degenkrab, een oeroud mariene geleedpotig dier dat al honderden miljoenen jaren op aarde leeft. Dit opmerkelijke dier is niet alleen een levend fossiel, maar speelt vandaag ook een cruciale rol in de moderne geneeskunde: het blauwe bloed van de degenkrab wordt gebruikt om de veiligheid van medische vaccins en apparatuur te testen.

In haar nieuwe sculpturen verkent Levy de spanningsvelden tussen biologie, technologie en kwetsbaarheid. Door organische vormen te combineren met industriële materialen onderzoekt ze hoe lichamen, zowel menselijke als niet-menselijke, worden gevormd, beschermd en geëxploiteerd binnen hedendaagse systemen.

De tentoonstelling wordt gecureerd door Giuliana Altea, Antonella Camarda en Luca Cheri en brengt Levy’s werk in dialoog met de unieke context van het Museo Nivola.

HAN BING

Interview met Hang Bing in ‘New Wave Magazine’, verschenen n.a.l.v. Arco Madrid 2026.

Roots and Ruins: Kunstenaar Han Bing over natuur, herinnering en vrijheid

Han Bing werd geboren op het eiland Yuzhou en groeide op in een paardenboerderij in Shandong. Ze leerde zichzelf meer dan tien jaar lang schilderen voordat ze naar de Centrale Academie voor Schone Kunsten in Peking ging. Haar werk heeft haar sindsdien over de hele wereld gebracht, van bouwplaatsen in Delhi tot de straten van Los Angeles, gedreven door een voortdurende bezorgdheid over wat de moderne beschaving ons ecologisch en spiritueel kost. Het resultaat is een kunstvorm die haar taal vindt in ruïnes, puin en afgedankte voorwerpen, allemaal plekken waar de meeste mensen gewoon voorbij lopen en geen aandacht aan schenken. Vuk Winrow sprak met haar voorafgaand aan haar aanwezigheid op Art Madrid.

Anicka YI

Annicka Yi wordt verwelkomd door Pace Gallery.

Met haar bijzonder inventieve oeuvre onderzoekt Yi thema’s op het snijvlak van technologie, microbiologie en politiek. Gedreven door een diepgaande interesse in de nuances en mysteries van belichaamde ervaringen, experimenteert ze met visuele, zintuiglijke en olfactorische elementen in schilderijen, sculpturen en installaties.

Tijdens de komende editie van Art Basel Hong Kong 2026 (27–29 maart) presenteert Yi een nieuw werk op de stand van Pace Gallery

Dit voorjaar is haar werk ook te zien in de tentoonstelling New Humans: Memories of the Future in het New Museum, die op 21 maart opent. Op 17 mei onthult ze bovendien een grootschalige locatiespecifieke installatie in het Storm King Art Center in New York. Dit is haar eerste grote buitenproject.

FRIEDRICH KUNATH

AANGEKONDIGD

Solotentoonstelling ‘On A Clear Day I Can See You Forever’ van 7 maart tot 16 mei 2026 bij Max Hetzler Paris (FR).

De tentoonstelling opent met een afbeelding van een tropisch landschap. Het schilderij, getiteld ‘I Think I've Made It’, 2022-2026, toont een meer omgeven door weelderige vegetatie. Op humoristische wijze wordt de verwachting van de kijker op zijn kop gezet door een sneeuwpop die op een eilandje in het midden van het meer staat en een sms-bericht verstuurt.

‘I Think I’ve Made It’, 2022–2026, oil on canvas, 228.6 x 182.9 cm.
 

On A Clear Day I Can See You Forever’, 2025, oil on canvas, in 3 parts, overall: 213.4 x 548.6 x 3.8 cm.; each: 213.4 x 182.9 x 3.8 cm.

VIVIEN ZHANG

GALLERY WEEKEND BERLIN 2026

Nieuwe tentoonstelling werd aangekondigd bij Gallerie Max Hetzler n.a.l.v. de 22e editie van Gallery Weekend Berlin dat plaatsvindt van vrijdag 1 mei tot en met zondag 3 mei 2026.

57 galeries in Berlijn openen dan tijdens dit weekend hun voorjaarstentoonstellingen.

EMMA WEBSTER

Petzel verwelkomt Emma Webster.

Eerste tentoonstelling bij Galerie Petzel van 30 april tot 6 juni 2026, New York (US).

Galerie Petzel heeft aangekondigd dat het de in Los Angeles gevestigde kunstenaar Emma Webster voortaan zal vertegenwoordigen, samen met galerie Perrotin. Met deze gezamenlijke vertegenwoordiging verstevigt Webster haar positie binnen het internationale galerielandschap.

Op 30 april opent bij Petzel een tentoonstelling met nieuw werk. Voor Emma Webster markeert het een nieuw hoofdstuk in een snel evoluerende internationale carrière.

Update 9/04/2026

In een recent interview met Cultured Magazine reflecteert Emma Webster op de onverwachte aanwezigheid van haar nieuwe onderwerpen. Bekend om haar zorgvuldig geconstrueerde, bijna vervreemdende landschappen, richt ze zich in deze nieuwe reeks op meer alledaagse dieren: paarden, koeien en honden. Ze brengt die met een ingetogen intensiteit tot leven. Wat op het eerste gezicht vertrouwd lijkt, krijgt bij nader inzien een eigen karakter en gelaagdheid.

Emma Webster in her Los Angeles studio, 2026

NAIRY BAGHRAMIAN

JUNI 2026

Tijdens de komende editie van Art Basel zal de stad het toneel worden van indrukwekkende nieuwe kunstwerken in de openbare ruimte.

Nairy Baghramian, één van de eerste winnaars van de Art Basel Awards Gold Award in de categorie ‘Gevestigde kunstenaars’, zal er op de Messeplatz grootschalige sculpturale werken presenteren.

BUNNY ROGERS

BINNENKORT OPENING

Nieuwe solotentoonstelling van 12 maart tot 18 april bij Gallerie Société, Berlijn (DE).

In haar vierde solotentoonstelling zal Bunny Rogers de galerie transformeren in een donkere, game-achtige wereld vol persoonlijke symboliek. In deze meeslepende installatie duikt ze in thema’s als vervreemding, kwetsbaarheid en emotionele verbondenheid. Rogers verbeeldt zichzelf als Jeanne d’Arc uit de MTV-serie Clone High. Dat is een avatar waarmee ze haar eigen ervaringen op afstand kan hercoderen.

In elk zelfportret houdt Jeanne een sleutel vast, gebaseerd op echte sleutels van dierbaren. Deze subtiele variaties symboliseren de psychologische spanning tussen toegang en uitsluiting, bescherming en intimiteit. De tentoonstelling zal fungeren als een intiem ritueel waarin gewone objecten geladen worden met tederheid, verlies en herinnering.

Bunny Rogers, Joan R Key 5, 2025, Fine Art Print on Hahnemühle PhotoRag Ultrasmooth 305g, gold-leafed artist frame, 200.5 × 163 × 7.5 cm