MARGUERITE HUMEAU

Genomineerd voor de Turner Prize 2026.

De winnaar wordt op 10 december 2026 bekend gemaakt.

Marguerite Humeau is genomineerd voor haar solotentoonstelling Torches, waarin ze de oorsprong van het leven, de vroege menselijke geschiedenis en denkbeeldige toekomstwerelden onderzoekt.

De jury prees haar “filmische tentoonstellingsstijl en haar benadering van ecologische en existentiële vraagstukken via inventieve vormen, speculatieve scenario’s en dynamische verschuivingen in schaal.”

VIVIEN ZHANG

BINNENKORT OPENING Gallery Weekend Berlin 2026

Eerste tentoonstelling bij Max Hetzler, “𝙁𝙞𝙚𝙡𝙙 𝘾𝙤𝙣𝙙𝙞𝙩𝙞𝙤𝙣𝙨” van 30 april tot 27 juni 2026, Berlin. (DE).

Het is het galeriedebuut van Vivien Zhang bij Max Hetzler.. Onder de titel Field Conditions presenteert Zhang een reeks nieuwe schilderijen en werken op papier die de grenzen van perceptie, identiteit en realiteit verkennen.

De titel van de tentoonstelling verwijst naar een term die gebruikt wordt om veranderlijke omstandigheden in de echte wereld te beschrijven: situaties die zich onttrekken aan controle of simulatie. Dit concept vormt een rode draad door Zhangs praktijk. Haar werk balanceert voortdurend tussen tegenstellingen: realiteit en illusie, origineel en kopie, analoog en digitaal, vlakheid en diepte. Die spanningsvelden zorgen voor een visuele ervaring die zowel verleidelijk als ontregelend is.

Centraal in de tentoonstelling staan haar bloemgeïnspireerde schilderijen. Op grote, levendige doeken onderzoekt Zhang de grens tussen figuratie en abstractie. Haar bloemen lijken herkenbaar, maar ontsnappen tegelijkertijd aan duidelijke classificatie. Ze verwijst naar plantensoorten met termen als pseudo en affinis, woorden die suggereren dat iets een imitatie of verwante variant van het origineel is. Daarmee stelt ze vragen over authenticiteit en de manier waarop waarde en identiteit worden toegekend of soms verkeerd geïnterpreteerd.

Een opvallend werk in de tentoonstelling is Tectonic Bloom (2026). Dit schilderij is gebaseerd op een bloem uit Zuid-China, waarvan de lokale naam vertaald kan worden als ‘valse Sterculia’. Zhang heeft de bloem nooit in het echt gezien; ze kent haar alleen via een foto die haar moeder stuurde. Hierdoor krijgt de bloem een symbolische lading als representatie van het moederland. Het is een herinnering die zowel persoonlijk als gefilterd is.

In het schilderij worden de bloemblaadjes uiteengerafeld en weergegeven in brede, expressieve penseelstreken van oranje pigment. Over het oppervlak liggen glanzende zwarte zaden verspreid, elk met zorgvuldig geschilderde schaduwen die een bijna tastbare driedimensionaliteit creëren. Het werk speelt met diepte en illusie, en nodigt de kijker uit om na te denken over wat echt is en wat geconstrueerd.

Vivien Zhang, Tectonic Bloom, 2026,

JAMIAN JULIANO VILLANI

8 Artists to Follow If You Like Marcel Duchamp, Tara Anne Dalbow, Artsy, 17 april 2026.

Wat hebben Jamian Juliano-Villani & Duchamp gemeen?

In het artikel van Tara Anne Dalbow wordt duidelijk hoe Duchamp gedurende zijn carrière de grenzen van kunst radicaal heeft verlegd. Zijn beroemde readymades doorbraken traditionele ideeën over creativiteit, vakmanschap en esthetiek. Hij verhief alledaagse objecten tot kunst

Met provocerende werken zoals zijn bewerkte Mona Lisa en het iconische urinoir (Fountain, 1917) maakte hij van kunst een intellectuele en conceptuele ervaring in plaats van enkel een visuele.

Vandaag blijft zijn nalatenschap zichtbaar, onder meer in grote tentoonstellingen zoals die in Museum of Modern Art, waar een omvangrijke retrospectieve zijn werk opnieuw onder de aandacht brengt. Duchamp gaf kunstenaars als het ware toestemming om regels te breken, disciplines te mengen en voortdurend te experimenteren zonder zich te conformeren aan gevestigde stijlen. Dat Duchamp de hedendaagse kunstwereld hiermee beïnvloedt, staat buiten kijf.

Eén van de hedendaagse kunstenaars die deze geest belichaamt, is Jamian Juliano-Villani. Haar werk sluit nauw aan bij Duchamps gedachtegoed. Haar ouders waren zeefdrukkers. Ze is opgegroeid in een omgeving van massaproductie en ontwikkelde zo een fascinatie voor herhaling en beeldcultuur. In haar schilderijen combineert ze uiteenlopende visuele bronnen: van memes en filmstills tot kunsthistorische referenties en stockfoto’s.

Net als Duchamp beschouwt Juliano-Villani een gekozen beeld al als een transformatie op zich. Haar werk speelt met de grenzen tussen “hoge” en “lage” cultuur en brengt onverwachte combinaties samen, vaak met een humoristische en absurde twist. Ze mengt technieken zoals olieverf en airbrush, en ondermijnt daarbij traditionele hiërarchieën binnen de kunst.

Ook het idee van auteurschap wordt door haar bevraagd. Ze werkt met input van andere: van vrienden tot publieke figure. Ze laat zelfs schilderijen uitvoeren door reproductieschilders in China, wat ze zelf omschrijft als “menselijke AI”. Hiermee sluit ze naadloos aan bij Duchamps idee dat kunst niet alleen draait om het maken, maar vooral om het concept en de handeling erachter.

Het artikel toont hoe Duchamps revolutionaire visie nog steeds doorwerkt in de hedendaagse kunst. Kunstenaars zoals Jamian Juliano-Villani zetten zijn erfenis voort door speels, kritisch en grensverleggend te blijven werken in een wereld waarin beelden voortdurend circuleren en betekenis steeds opnieuw wordt gevormd.

The Breakfast From Hell, 2014, Archival pigment print on 305gsm Hahnemuhle Photo Ragn 40.3 × 36.8 cm

Jamian Juliano-Villani, Emily is a Legend, 2025. Courtesy of Gagosian.

Jamian Juliano-Villani, Women, 2024

RACHEL ROSE

In “The Rest” bij Gladstone Gallery in New York van 13 maart tot 25 april 2026.

Het werk van Rachel Rose richt zich op de wijze waarop landschappen verhalen en geloofssystemen vormgeven, en hoe het alledaagse het sublieme in zich kan dragen. Haar fascinatie voor de pre-industriële landschapsschilderkunst vormt het vertrekpunt voor een onderzoek naar hoe canonieke beeldtradities geschiedenis, identiteit en onze verhouding tot de natuur construeren.

In haar schilderijen ontbreken doorgaans menselijke figuren; het landschap zelf fungeert als drager van emotionele en symbolische betekenis. Daardoor worden psychologische toestanden en vormen van kwetsbaarheid gesitueerd binnen een uitgestrekte en moeilijk te doorgronden natuurlijke wereld.

Drie begrippen die als thema’s in het werk van Rose voorkomen of zijn gebruikt om haar werk te beschrijven: afwezige figuren, ecologische verstoringen, het sublieme in het alledaagse

JOSH KLINE

UPCOMING

Video’s van Josh Kline te zien in tentoonstelling van 29 april tot 23 september 2026 in het Mori Art Museum (MAM), Tokyo (Japan).

De 23ste editie van MAM Screen presenteert twee video’s van Josh Kline: Capture and Sequestration: Gasoline en Capture and Sequestration: Cigarettes (2023). Beide werken maken deel uit van een groter project rond de klimaatcrisis.

Kline vertrekt vanuit alledaagse handelingen zoals benzine verbranden of een sigaret roken. Hij koppelt die aan bredere systemen van industrialisatie, extractie en macht. Zo toont hij hoe gewone acties verbonden zijn met de klimaatcrisis.

De titel verwijst naar CO₂-opslag als technologische oplossing, maar Kline stelt een bredere vraag: kunnen we ook sociale en historische “vervuiling” zomaar wegwerken? Zijn werk benadrukt dat klimaatverandering niet alleen technologisch, maar ook historisch en politiek is.

Door te focussen op grondstoffen zoals olie en tabak, verwijst Kline naar de oorsprong van economische macht en ongelijkheid, inclusief slavernij en kolonisatie. In zijn video’s worden deze complexe geschiedenissen samengebracht in eenvoudige, krachtige beelden.

Capture and Sequestration: Gasoline, 2023, high-definition video (color, sound), 14 min. 25 sec. Courtesy: Lisson Gallery; 47 Canal.

Capture and Sequestration: Cigarettes, 2023, high-definition video (color, sound), 13 min. 31 sec. Courtesy: Lisson Gallery; 47 Canal.

LU YANG

‘DOKU The Illusion’ van 8 mei tot 4 oktober 2026 bij Espace Louis Vuitton, Venetië (IT).

Tijdens de internationale kunstzomer in Venetië krijgt hedendaagse kunst opnieuw een podium van wereldformaat. Lu Yang is te zien in het Espace Louis Vuitton Venezia. Deze tentoonstelling loopt parallel aan de 61ste editie van de Biënnale en maakt deel uit van het bredere programma van de Fondation Louis Vuitton, dat onder de naam Beyond the Walls internationale kunstprojecten toegankelijk maakt voor een wereldwijd publiek. Sinds 2014 brengt dit initiatief werken uit de collectie naar steden zoals Tokio, München, Beijing, Seoul en Osaka.

Met DOKU The Illusion zet Lu Yang de verkenning van identiteit, technologie en spiritualiteit voort. De tentoonstelling draait rond de nieuwste film, het vierde hoofdstuk in de DOKU-serie, een ambitieus narratief project dat ze in 2019 begon.

Voor deze presentatie creëert Lu Yang een totaalinstallatie waarin beeld en sculptuur samenkomen. Centraal staat de film DOKU The Illusion, waarin digitale avatars, filosofische thema’s en futuristische esthetiek samen een hypnotiserende ervaring vormen. De kunstenaar staat bekend om haar unieke stijl waarin elementen uit gaming, anime, neurowetenschappen en religie samenvloeien.

De combinatie van sculpturen en video versterkt de immersieve kracht van het werk, waardoor bezoekers letterlijk ondergedompeld worden in Yangs universum.

De tentoonstelling benadrukt niet alleen Lu Yangs innovatieve praktijk, maar ook de missie van Fondation Louis Vuitton om hedendaagse kunst internationaal te verspreiden. Door tentoonstellingen zoals deze buiten de muren van traditionele musea te brengen, bereikt kunst een breder en diverser publiek.

DOKU The Illusion bevestigt Lu Yang’s positie als één van de vooruitstrevende stemmen in de hedendaagse kunst. Het werk nodigt uit tot reflectie over wat het betekent om mens te zijn in een steeds digitalere wereld.

HANNAH LEVY

Eerste institutionele tentoonstelling van Hannah Levy in Europa “Blue Blooded, Sangue blu van 28 maart 2026 tot 12 juli in Museo Nivola, Sardinië.

Met de titel Blue Blooded , Sangue blu presenteert de tentoonstelling een nieuwe reeks sculpturen die geïnspireerd zijn op de degenkrab, een oeroud mariene geleedpotig dier dat al honderden miljoenen jaren op aarde leeft. Dit opmerkelijke dier is niet alleen een levend fossiel, maar speelt vandaag ook een cruciale rol in de moderne geneeskunde: het blauwe bloed van de degenkrab wordt gebruikt om de veiligheid van medische vaccins en apparatuur te testen.

In haar nieuwe sculpturen verkent Levy de spanningsvelden tussen biologie, technologie en kwetsbaarheid. Door organische vormen te combineren met industriële materialen onderzoekt ze hoe lichamen, zowel menselijke als niet-menselijke, worden gevormd, beschermd en geëxploiteerd binnen hedendaagse systemen.

De tentoonstelling wordt gecureerd door Giuliana Altea, Antonella Camarda en Luca Cheri en brengt Levy’s werk in dialoog met de unieke context van het Museo Nivola.

HAN BING

Interview met Hang Bing in ‘New Wave Magazine’, verschenen n.a.l.v. Arco Madrid 2026.

Roots and Ruins: Kunstenaar Han Bing over natuur, herinnering en vrijheid

Han Bing werd geboren op het eiland Yuzhou en groeide op in een paardenboerderij in Shandong. Ze leerde zichzelf meer dan tien jaar lang schilderen voordat ze naar de Centrale Academie voor Schone Kunsten in Peking ging. Haar werk heeft haar sindsdien over de hele wereld gebracht, van bouwplaatsen in Delhi tot de straten van Los Angeles, gedreven door een voortdurende bezorgdheid over wat de moderne beschaving ons ecologisch en spiritueel kost. Het resultaat is een kunstvorm die haar taal vindt in ruïnes, puin en afgedankte voorwerpen, allemaal plekken waar de meeste mensen gewoon voorbij lopen en geen aandacht aan schenken. Vuk Winrow sprak met haar voorafgaand aan haar aanwezigheid op Art Madrid.

Anicka YI

Annicka Yi wordt verwelkomd door Pace Gallery.

Met haar bijzonder inventieve oeuvre onderzoekt Yi thema’s op het snijvlak van technologie, microbiologie en politiek. Gedreven door een diepgaande interesse in de nuances en mysteries van belichaamde ervaringen, experimenteert ze met visuele, zintuiglijke en olfactorische elementen in schilderijen, sculpturen en installaties.

Tijdens de komende editie van Art Basel Hong Kong 2026 (27–29 maart) presenteert Yi een nieuw werk op de stand van Pace Gallery

Dit voorjaar is haar werk ook te zien in de tentoonstelling New Humans: Memories of the Future in het New Museum, die op 21 maart opent. Op 17 mei onthult ze bovendien een grootschalige locatiespecifieke installatie in het Storm King Art Center in New York. Dit is haar eerste grote buitenproject.

FRIEDRICH KUNATH

AANGEKONDIGD

Solotentoonstelling ‘On A Clear Day I Can See You Forever’ van 7 maart tot 16 mei 2026 bij Max Hetzler Paris (FR).

De tentoonstelling opent met een afbeelding van een tropisch landschap. Het schilderij, getiteld ‘I Think I've Made It’, 2022-2026, toont een meer omgeven door weelderige vegetatie. Op humoristische wijze wordt de verwachting van de kijker op zijn kop gezet door een sneeuwpop die op een eilandje in het midden van het meer staat en een sms-bericht verstuurt.

‘I Think I’ve Made It’, 2022–2026, oil on canvas, 228.6 x 182.9 cm.
 

On A Clear Day I Can See You Forever’, 2025, oil on canvas, in 3 parts, overall: 213.4 x 548.6 x 3.8 cm.; each: 213.4 x 182.9 x 3.8 cm.

VIVIEN ZHANG

GALLERY WEEKEND BERLIN 2026

Nieuwe tentoonstelling werd aangekondigd bij Gallerie Max Hetzler n.a.l.v. de 22e editie van Gallery Weekend Berlin dat plaatsvindt van vrijdag 1 mei tot en met zondag 3 mei 2026.

57 galeries in Berlijn openen dan tijdens dit weekend hun voorjaarstentoonstellingen.

EMMA WEBSTER

Petzel verwelkomt Emma Webster.

Eerste tentoonstelling bij Galerie Petzel van 30 april tot 6 juni 2026, New York (US).

Galerie Petzel heeft aangekondigd dat het de in Los Angeles gevestigde kunstenaar Emma Webster voortaan zal vertegenwoordigen, samen met galerie Perrotin. Met deze gezamenlijke vertegenwoordiging verstevigt Webster haar positie binnen het internationale galerielandschap.

Op 30 april opent bij Petzel een tentoonstelling met nieuw werk. Voor Emma Webster markeert het een nieuw hoofdstuk in een snel evoluerende internationale carrière.

Update 9/04/2026

In een recent interview met Cultured Magazine reflecteert Emma Webster op de onverwachte aanwezigheid van haar nieuwe onderwerpen. Bekend om haar zorgvuldig geconstrueerde, bijna vervreemdende landschappen, richt ze zich in deze nieuwe reeks op meer alledaagse dieren: paarden, koeien en honden. Ze brengt die met een ingetogen intensiteit tot leven. Wat op het eerste gezicht vertrouwd lijkt, krijgt bij nader inzien een eigen karakter en gelaagdheid.

Emma Webster in her Los Angeles studio, 2026

NAIRY BAGHRAMIAN

JUNI 2026

Tijdens de komende editie van Art Basel zal de stad het toneel worden van indrukwekkende nieuwe kunstwerken in de openbare ruimte.

Nairy Baghramian, één van de eerste winnaars van de Art Basel Awards Gold Award in de categorie ‘Gevestigde kunstenaars’, zal er op de Messeplatz grootschalige sculpturale werken presenteren.

BUNNY ROGERS

BINNENKORT OPENING

Nieuwe solotentoonstelling van 12 maart tot 18 april bij Gallerie Société, Berlijn (DE).

In haar vierde solotentoonstelling zal Bunny Rogers de galerie transformeren in een donkere, game-achtige wereld vol persoonlijke symboliek. In deze meeslepende installatie duikt ze in thema’s als vervreemding, kwetsbaarheid en emotionele verbondenheid. Rogers verbeeldt zichzelf als Jeanne d’Arc uit de MTV-serie Clone High. Dat is een avatar waarmee ze haar eigen ervaringen op afstand kan hercoderen.

In elk zelfportret houdt Jeanne een sleutel vast, gebaseerd op echte sleutels van dierbaren. Deze subtiele variaties symboliseren de psychologische spanning tussen toegang en uitsluiting, bescherming en intimiteit. De tentoonstelling zal fungeren als een intiem ritueel waarin gewone objecten geladen worden met tederheid, verlies en herinnering.

Bunny Rogers, Joan R Key 5, 2025, Fine Art Print on Hahnemühle PhotoRag Ultrasmooth 305g, gold-leafed artist frame, 200.5 × 163 × 7.5 cm

JAMIAN JULIANO-VILLANI

In een artikel van The New Yorker volgt Emma Allen kunstenares Jamian Juliano-Villani terwijl ze reflecteert over haar carrière, twijfels en speelse inspiratiebronnen. Lees zeker het artikel om meer over Jamian Julilano-Villani te weten te komen.

Juliano-Villani’s werk hangt inmiddels in prestigieuze musea als het Whitney en het Guggenheim. Toch worstelt ze soms met existentiële vragen die veel creatieven herkennen: wanneer is een schilderij af? Wanneer is het goed genoeg? Het proces voelt eindeloos. Even fantaseerde ze zelfs over een baan als dierenartsassistente. Gewoon een duidelijke negen-tot-vijf job, zonder artistieke twijfel.

Centraal in het artikel staat haar schilderij “Tim and Mushu’s Excellent Adventure: Butter Beer Edition, 2025”, een vrije bewerking van de oorspronkelijke boekcover van The Amazing Adventures of Kavalier & Clay. Het werk toont het Empire State Building, met handen die de zwart-witte spits omlijsten, terwijl een man naar beneden bungeejumpt. Juliano-Villani schilderde het in haar studio in Flatiron, denkend aan het gevoel van opgesloten zijn in een gebouw, maar ook aan het bestaan als New Yorker. Ze probeerde zich voor te stellen wat immigranten moeten hebben gevoeld toen ze met niets naar de stad kwamen.

Haar inspiratie is een mix van hoge en lage cultuur: van Dana Schutz tot Disney’s Mulan en de Harry Potter-winkel om de hoek. “Butter Beer” verwijst naar het drankje uit de Harry Potter-wereld, en ze geeft lachend toe dat ze meer dan één toverstaf heeft gekocht. Voor haar bestaat kunst niet in een ivoren toren. Alles kan materiaal zijn.

Ook stripkunst speelt een grote rol in haar wereld. Ze noemt cartoonisten als Mort Drucker, Cal Schenkel en Richard Corben als favorieten. Superhelden, popcultuur en persoonlijke referenties vloeien moeiteloos samen in haar werk.

Het artikel eindigt warm en persoonlijk, met een gesprek tussen Jamian en haar moeder Michele.

The New Yorker, February 2026

LU YANG

Toont pop-up 2 monumentale video’s nog tot 30 maart 2026 in Kunsthalle Kiel (DE).

In de Kunsthalle Kiel ontvouwt zich bij het vallen van de avond een indrukwekkend kleurenspel. ‘Electromagnetic Brainology’ van Lu Yang betovert met sacrale beelden en medische referenties en vormt de laatste pop-uptentoonstelling vóór de grootschalige verbouwing van het museum.

Tot en met 30 maart is dagelijks een monumentale video-installatie van de Chinese kunstenaar te zien. Het werk verkent de cyclus van het leven en verweeft medische procedures met spirituele en psychedelische elementen.

Achter de ramen van de voorbouw flitst het fel en onstuimig in verzadigde kleuren: een mens ligt in een kist. Levend of dood? De kist sluit als een val en verdwijnt in een wonderlijke lijkwagen die doet denken aan een Aziatische tempel. Deze beweegt zich vervolgens door een sacrale ruimte, gedomineerd door intense roodtinten, en lijkt uiteindelijk door een fantasierijke, hallucinerende wereld te reizen.

In een tweede video verschijnen vier stripachtige figuren die verwijzen naar strijders, helden en godheden. In hoog tempo transformeert het beeld voortdurend, terwijl ook de overige raampartijen van het museum ’s avonds mysterieus oplichten.

De installatie ontvouwt haar volledige kracht bij het invallen van de duisternis. Het werk fungeert als een visueel afscheid van de Kunsthalle Kiel. Electromagnetic Brainology maakt deel uit van de collectie van Haus N van Gunda en Peter Niemann, die hun werken al jarenlang in bruikleen geven aan musea.

Dansende goden in de linkervideo van de installatie

Arthur Jafa, Bunny Rogers, Jacolby Satterwhite, Lu Yang.

In de groepstentoonstelling “What a Wonderful World: An Audiovisual Poem” van de Julia Stoschek Foundation, nog tot 20 maart 2026 in the Variety Arts Theater Los Angeles.

In ‘What a Wonderful World’, samengesteld door Udo Kittelmann, ontvouwt zich een meeslepende filmische reis door 120 jaar visuele cultuur en menselijke emotie. Deze tentoonstelling, de eerste grootschalige presentatie van werken uit de Julia Stoschek Foundation in de Verenigde Staten, slaat een gewaagde brug tussen hedendaagse videokunst en vroege filmgeschiedenis, van stomme films tot baanbrekende klassiekers.

De presentatie toont hoe tijdgebonden media: van pioniers als Alice Guy-Blaché, Georges Méliès en Walt Disney tot hedendaagse stemmen zoals Lu Yang en Arthur Jafa.

 De tentoonstelling is opgezet als een audiovisueel gedicht, waarin ironie, tederheid, kritiek en verwondering elkaar afwisselen. Elk werk draagt bij aan een collectief portret van de mensheid: haar verlangens, dromen, angsten en tegenstrijdigheden. Het resultaat is een gelaagde en visueel prikkelende montage van beelden die de universele thema’s van liefde, geweld, vervreemding en hoop tastbaar maken.

Kunstenaars: Marina Abramović, Doug Aitken, Kader Attia, Dara Birnbaum, Monica Bonvicini, Robert Boyd, Chris Burden, Paul Chan, Thomas Demand, Maya Deren, Cyprien Gaillard, Douglas Gordon, Anne Imhof, Arthur Jafa, Ulysses Jenkins, Jesper Just, Sigalit Landau, Mark Leckey, Klara Lidén, Paul McCarthy, Alex McQuilkin, Ana Mendieta, Precious Okoyomon, Jon Rafman, Bunny Rogers, Jacolby Satterwhite, Christoph Schlingensief, Jeremy Shaw, P. Staff, Sturtevant, Wolfgang Tillmans, Wu Tsang, Ant Farm & T.R. Uthco, Jordan Wolfson, Lu Yang.

Lu Yang, DOKU The Flow, 2024.

Bunny Rogers

LU YANG

“Lu Yang on Art as the Perfect Cloak” @ Le Random, 28 januari 2026.

Een filosofische verkenning met Peter Bauman (hoofdredacteur bij Le Random) waarin eenzaamheid niet wordt benaderd als gemis, maar als fundamentele waarheid van het menselijk bestaan. We onderzoeken de vervagende grens tussen het biologische lichaam en de digitale avatar, en richten ons op de zoektocht naar de onveranderlijke ‘waarnemer’ die schuilgaat achter de simulatie van de werkelijkheid.

Deze denkoefening vormt het filosofisch kader voor de aankomende solotentoonstellingen in New York.

Le Random is een toonaangevende digitale instelling en verzameling die zich richt op het verzamelen, contextualiseren en promoten van on-chain generatieve kunst. Het platform belicht de geschiedenis en pioniers van deze kunstvorm

RACHEL ROSSIN

Het werk 
‘Scry Glass III’, 2023 
van Rachel Rossin is aangekocht door het Solomon R. Guggenheim Museum in New York.

Scry Glass III is een stille kleurenvideo van negen minuten, getoond op een rond LED-scherm. Het werk dompelt de toeschouwer onder in een zorgvuldig gecreëerde digitale wereld, zichtbaar alsof je door bol glas kijkt. Met een hypnotiserende sfeer en gelaagde visuele structuur nodigt Rossin uit tot reflectie op technologie, zintuiglijke ervaring en de grenzen van perceptie. Haar werk beweegt zich op het snijvlak van kunst, virtual reality en programmeren, en onderstreept haar status als pionier in de digitale kunstwereld.


‘Scry Glass III’, 2023 
Round LED display and microcomputer with digital colour video, silent, 9 min., 5 sec. 
14.6 x 14 x 8.9 cm - Installation video of ‘Scry Glass III’

TRISHA BAGA-ANNICKA YI

In groepstentoonstelling ‘Rituals of Perception’ van 21 januari tot 1 maart 2026 bij Tanoto Art Foundation, Singapore.

De opening vond plaats n.a.l.v. de Singapore Art Week 2026.

‘Rituals of Perception’ brengt werken samen die zijn ontstaan uit intieme dialogen tussen lichaam en materie. Deze kunstwerken ontvouwen zich via trage, meditatieve en herhalende processen, als tegenreactie op de digitale versnelling en het groeiende collectieve gevoel van ontgoocheling. De tentoonstelling richt zich op praktijken die ons opnieuw afstemmen op aanwezigheid, waarin elke handeling en aanraking een stille daad van verzet wordt tegen een steeds verder ontmenselijkt tijdsbesef.

Met bijdragen van meer dan twintig internationale kunstenaars waaronder: Trisha Baga, Shuvinai Ashoona, Tarik Kiswanson, Anicka Yi en Yin Xiuzhen, zoekt de tentoonstelling naar een gedeelde gevoeligheid over geografische grenzen heen. Hierbij ligt de nadruk op tradities waarin materiële geschiedenis nauw verweven is met persoonlijke verhalen en lichamelijke kennis.

Centraal staat het begrip voorgevoel (presentiment), een intuïtieve vorm van weten die verder reikt dan het rationele.

Door gebaren als kneden, weven, vouwen, gieten, naaien of zelfs kopiëren en plakken, belichamen de kunstenaars het voorgevoel en verblijven ze in de cyclische tijd van het maken. De werken nodigen de toeschouwer uit om te pauzeren, te blijven hangen en een duur te ervaren in plaats van erdoorheen te haasten.

In deze werken ‘herinneren’ materialen. Of ze nu industrieel of natuurlijk zijn, kleien, cement, papier, textiel, worden benaderd als dragers van voorouderlijke en maatschappelijke verhalen. Dit materiaalbewustzijn nodigt uit tot een hernieuwde manier van waarnemen, waarin het lichaam leert voelen en begrijpen via texturen, gewichten en atmosferen, voorbij het intellectuele.

Zo ontstaan rituelen van waarneming die weerstand bieden aan de hedendaagse dwang tot efficiëntie, productie en oppervlakkigheid. In een wereld die steeds sneller draait, biedt deze tentoonstelling een ruimte voor vertraging, belichaamde reflectie en zintuiglijke verrijking, een stil protest tegen het vergeten van tijd.

Trisha Baga, Video Still, MORE, 2025

Trisha Baga, MORE, 2025

Anicka Yi, Archaic Cusp, 2023