CONNY MAIER & SAMUEL HINDOLO (op de radar G V III)

Gallery Weekend Berlin 2026

Conny Maier en Samuel Hindolo te zien in nieuwe tentoonstelling, Bunker Berlin #5, Boros Collection, Berlijn (DE)

In een tijd waarin de externe werkelijkheid steeds instabieler en ongrijpbaarder aanvoelt, verschuift de focus naar het innerlijke. Terugtrekking, introspectie en psychologische intensiteit tekenen zich af als centrale tendensen binnen de hedendaagse kunst.

De vijfde presentatie van de Boros Collection vertrekt precies vanuit dat kantelpunt, waar de buitenwereld begint te wankelen. Op 3 mei 2026 opent, in het kader van Gallery Weekend Berlin, een nieuwe selectie uit de collectie van Karen en Christian Boros. De tentoonstelling brengt 27 hedendaagse werken samen. Variërend van schilderkunst en beeldhouwkunst tot installaties en geluidskunst, waarvan het merendeel recent aan de collectie is toegevoegd.

Conny Maier

Samuel Hindolo, photo credits @ Francis Vanhoonacker

AMRITA DHILLON (Op de radar van G V III )

Gallery weekend Berlin 2026.

Tijdens het Gallery Weekend Berlin 2026 toont Amrita Dhillon nieuw werk bij Tanya Leighton Gallery. (DE)

𝓐𝓵𝓵 𝓯𝓸𝓻 𝓛𝓸𝓿𝓮, 202, 6 Oil on Velvet, 60 x 80 cm

Detail of the work

EDI RAMA

Opening Gallery Weekend Berlin 2026.

Solotentoonstelling “Chrysalizing” van 1 mei tot 27 juni 2026 bij gallerij Société in Berlin. (DE)

In ‘Chrysalizing’ presenteert Edi Rama een nieuwe reeks sculpturen die voortkomen uit tekeningen die hij maakte tijdens zijn ambtsperiode als premier van Albanië. De werken, die van lijntekening naar digitaal model zijn omgezet, met de hand zijn bewerkt en in brons zijn gegoten, brengen spontane penseelstreken over naar een materiaal dat al lang wordt geassocieerd met duurzaamheid en openbaar gezag.

WYNNIE MYNERVA

Opening Gallery Weekend Berlin 2026

Solotentoonstelling “Volveré y seré millones” van 1 mei tot 27 juni 2026 bij gallerijen Société in Berlin. (DE)

In *Volveré y seré millones* (Ik zal terugkeren en ik zal met miljoenen zijn) gebruikt Mynerva de laatste woorden van Túpac Katari, de 18e-eeuwse leider uit de Andes, als zowel inspiratiebron als kader.

De tentoonstelling brengt schilderijen, video’s en een grote wandinstallatie van klei samen en onderzoekt vragen over zichtbaarheid, rechten en vormen van verbondenheid binnen repressieve structuren.

JANA EULER (Op de radar van G V I I I)

Groepstentoonstelling “I Ciclopi (Eye, Camera, Myth)’ van 2 april tot 28 juni 2026 bij Incurva, Trapani (IT).

Met Dora Budor, Jana Euler, Jasper Marsalis, Simon Dybbroe Møller, Nina Porter, Margaret Raspé, Davide Stucchi.

In een korte tekst getiteld ‘Art Through the Camera’s Eye’ (ca. 1971) stelde Robert Smithson zich de camerawinkel voor als decor voor een horrorfilm gebaseerd op de Oudgriekse mythe van de Cycloop, waarin het “oog van de camera verwijst naar vele afgronden”.

Een van de eerste digitale camera’s, in 1975 in Californië ontwikkeld door Cromemco, kreeg de naam Cyclops, waarmee opnieuw een verband werd gelegd tussen het enkele oog en de cameralens.

Voortbouwend op deze analogie brengt I Ciclopi (Eye, Camera, Myth) kunstwerken samen die vormen van cyclopisch zicht demonstreren door te verwijzen naar, hergebruik te maken van, of aanpassingen aan te brengen in cameratechnologieën, om na te denken over hoe we beelden zien vanuit een eenogig perspectief.

Een aantal werken verbeelden het verstrijken van de tijd in relatie tot technologische ontwikkelingen.

Het schilderij Camera 4 (Lumix) in use since 2018 (2021) van Jana Euler maakt deel uit van een reeks waarin populaire merken spiegelreflexcamera’s, zoals Canon, Minolta en Lumix, worden afgebeeld. Net als in veel van haar andere werken fungeert de lijst als een omhulling van het beeld: de afmetingen van het doek volgen hier de contouren van de camera, gezien van voren.

Door de sterke opschaling verandert de lens echter in een gigantisch oog dat de ruimte in lijkt te steken. In I Ciclopi (Eye, Camera, Myth) is Eulers schilderij centraal in de tentoonstelling geplaatst, waardoor een gevoel van alomtegenwoordigheid ontstaat. Dit versterkt de hedendaagse ervaring dat men op elk moment door een camera kan worden waargenomen en vastgelegd.

Camera 4 (Lumix) in use since 2018, 2021 - acrylic on canvas, 180 x 250 cm

CELESTE RAPONE ( op de radar van G V I I I)

Opening Gallery weekend Berlin 2026

“Hyperarousal” van 1 mei tot 20 juni 2026 bij Esther Schipper, Berlijn. (DE).

De Amerikaanse kunstenaar Celeste Rapone (°1985, New Jersey) heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een opvallende stem binnen de hedendaagse schilderkunst. Haar karakteristieke figuren, vaak verwrongen lichamen die balanceren tussen figuratie en abstractie. Ze verbeelden een gevoel dat veel millennials herkennen: een mix van existentiële onrust, verveling en hyperbewustzijn. Haar werk bevindt zich vandaag al in gerenommeerde collecties zoals die van het ICA Boston en het Hammer Museum.

Met Hyperarousal maakt Rapone haar debuut bij Esther Schipper in Berlijn. Voor deze tentoonstelling zal ze drie nieuwe schilderijen presenteren waarin sensuele prikkeling en nerveuze irritatie samenkomen in gelaagde, verhalende composities.

Haar vrouwelijke protagonisten, compact en afgevlakt weergegeven, functioneren als allegorieën voor de “hysterische glamour” van millennial angst. Rapone weet met een scherp gevoel voor detail en ironie een sfeer neer te zetten die tegelijk ongemakkelijk, humoristisch en herkenbaar is. Haar figuren lijken gevangen tussen actie en verlamming, tussen dreiging en fascinatie.

Opvallend is Rapone’s directe werkwijze: ze schildert alla prima, zonder voorbereidende schetsen. Ze legt zichzelf formele beperkingen op door telkens vanuit één kleurpalet te werken. Zo is ‘Loner (2025)’ in een palet van mosgroen en olijfgroen, scherp contrasterend met het vurige rode haar van de centrale figuur.

In de werken spelen alledaagse elementen een sleutelrol: een boodschappentas, een haarclip, een busje pepperspray,... Ze fungeren als symbolen van zowel kwetsbaarheid als controle. De figuren lijken zich voortdurend bewust van mogelijke dreiging, maar tegelijk ook gefascineerd door die spanning.

Het is precies deze spanning die Rapone’s werk zo intrigerend maakt. Tussen verlangen en angst, controle en overgave. Haar schilderijen voelen als momentopnames van een generatie die voortdurend “aan” staat.

Rapone behaalde haar BFA aan de Rhode Island School of Design en haar MFA aan de School of the Art Institute of Chicago.

In 2026 werd haar talent bekroond met The Rosenthal Family Foundation Award for Painting, uitgereikt door de American Academy of Arts and Letters. Deze prijs, ter waarde van $10.000, erkent een jonge schilder met uitzonderlijke kwaliteiten. Een erkenning die Rapone’s positie binnen de hedendaagse kunst verder bevestigt.

Met haar werk weet Celeste Rapone een visuele taal te creëren die perfect aansluit bij de mentale toestand van een generatie: overprikkeld, ironisch, kwetsbaar en scherpzinnig tegelijk.

Loner, 2025, oil on linen, 71 x 61 cm

STANISLAVA KOVALCIKOVA & EVA HELEN PADE

2 artiesten op de radar van G VIII werden genomineerd  door het comité artistique Reiffers Initiatives (met oa Caroline Bourgois Pinault Collectie, Chris Dercon,…) voor Reiffers Art Prize 2026:

Stanislava Kovalcikova

Eva Helene Pade

Besproken in kunstvenster Politics & Society dit jaar:

Minh Lan Tran

Zij stellen hun werken tentoon van 17 april tot 6 juni 2026 bij Reifers Initiatives, 30 rue des Acacias Paris 17.

Nathanaëlle Herbelin (G V III ) en Eva Helene Pade (on Elena’s radar)

“New Kids on the Block – “De rijzende sterren op ieders radar” 🔥🔥

De afgelopen 12 maanden hebben gebruikers van de Artnet Price Database massaal gezocht naar een nieuwe lichting kunstenaars die razendsnel terrein winnen. Twee namen springen daarbij in het oog: Nathanaëlle Herbelin en Eva Helene Pade.

Het werk van Nathanaëlle Herbelin heeft de afgelopen jaren een opmerkelijke opmars gemaakt. Haar schilderij Max (2015–22) werd geschat op £25.000 tot £35.000 (ongeveer $26.000 tot $39.000), maar overtrof alle verwachtingen door te verkopen voor maar liefst £57.150 ($73.694). Deze veiling vond plaats bij Phillips in Londen op 6 maart 2025.

Herbelins werk kenmerkt zich door een intieme en vaak introspectieve beeldtaal, waarin alledaagse scènes een bijna filmische kwaliteit krijgen.

Ook Eva Helene Pade is bezig aan een indrukwekkende opmars. Haar werk A Story to be Told #2 (ca. 2021) werd aanvankelijk geschat tussen HKD 50.000 en HKD 100.000 ($6.427 tot $12.854). Tot verrassing van velen werd het stuk uiteindelijk verkocht voor HKD 533.400 ($68.567) bij Christie’s in Hong Kong op 27 september 2025.

Pade’s oeuvre valt op door een hedendaagse benadering van narratief en identiteit. Haar werk spreekt een jonge generatie aan, maar weet ook ervaren verzamelaars te intrigeren door zijn gelaagdheid en visuele kracht.

ROMEO MIVEKANNIN

In groepstentoonstelling “Bénin aller-retour. Regards sur le Dahomey de 1930” nog tot 14 juni 2026 te zien @ Museum Albert Kahn in Boulogne-Billancoury, (FR).

Roméo Mivekannin gaat er in dialoog met koloniale beelden in Albert-Kahn-museum.

Het Albert-Kahn Museum presenteert momenteel historisch beeldmateriaal uit 1930, gemaakt tijdens een expeditie in het huidige Benin, dat toen onder Frans koloniaal bestuur stond. De foto’s en films bieden een zeldzaam maar confronterend inzicht in het koloniale verleden.

Als reactie op deze beladen archiefbeelden toont de Frans-Beninese kunstenaar Roméo Mivekannin een monumentaal schilderij. Met zijn werk wil hij de blik van de toeschouwer bevragen en verstoren, en zo een kritische dialoog openen met de historische representaties.

Mivekannin werkt op grote doeken die oorspronkelijk deel uitmaakten van de uitzet van jonge bruiden. Hij verzamelt deze lakens via antiekhandelaren, naait ze samen en behandelt ze vervolgens met een plantaardig mengsel (elixer) dat verwijst naar West-Afrikaanse rituelen van zuivering. Dit proces laat karakteristieke bruine sporen na op de stof. Pas na een lange droogtijd brengt de kunstenaar zijn schilderingen aan met acrylverf.

Door deze gelaagde werkwijze verbindt Mivekannin materiaal, geschiedenis en ritueel, en plaatst hij kritische kanttekeningen bij het koloniale beeldarchief dat in het museum wordt getoond.

LEIKO IKEMURA

In groepstentoonstelling “Not All Travellers Walk Roads - Of Humanity as Practice”, van 20 maart tot 7 juni in het MON, Museum Oscar Niemeyer, Paraná, Brazilië.

In het Museu Oscar Niemeyer (MON) in Curitiba opent binnenkort een tentoonstelling met een selectie van de 36e Biënnale van São Paulo. De tentoonstelling, maakt deel uit van het internationale reizende programma van de biënnale en brengt een compacte, contextspecifieke versie van de oorspronkelijke expo, die meer dan 784.000 bezoekers trok, naar Paraná.

De presentatie gecureerd door Anna Roberta Goetz en André Pitol, brengt werk van achttien kunstenaars samen, onder wie de Japans-Zwitserse kunstenares Leiko Ikemura. Ikemura staat bekend om haar poëtische en hybride beeldtaal, waarin menselijke, dierlijke en spirituele vormen in elkaar overvloeien. Haar werk sluit nauw aan bij de centrale thematiek van de tentoonstelling: de relatie tussen menselijkheid, natuur en existentie.

De tentoonstelling in het MON legt sterk de nadruk op bodem en aarde als fundament van leven. Vanuit biologische, ecologische en spirituele perspectieven wordt onderzocht hoe mensen zich tot hun omgeving verhouden. Tegelijk worden ook maatschappelijke vragen aangesneden rond eigendom, verantwoordelijkheid en de impact van menselijke activiteit op het milieu.

Met deze derde samenwerking onderstreept het MON zijn rol als belangrijk platform voor internationale hedendaagse kunst in Latijns-Amerika, terwijl de Biënnale haar ambitie bevestigt om kunst buiten de traditionele centra te brengen en nieuwe publieken te bereiken.

Leiko Ikemura @ Fundação Bienal de São Paulo

LEIKO IKEMURA

Solotentoonstelling ‘Riding Horizon’ van 28 februari tot 24 maart bij Lisson Gallery Los Angeles (VS).

Voor haar eerste tentoonstelling in Los Angeles presenteert Leiko Ikemura een selectie werken uit het voorbije decennium waarin ze de relatie onderzoekt tussen het vrouwelijke lichaam en de natuur, tussen hemel en horizon. Zij omschrijft het zelf als : “de plek waar twee werelden samenkomen”.

In haar poëtische en verbeeldingsrijke benadering van het landschapsschildergenre begeeft Ikemura zich in sferen van reflectie, droomtijd en soms ook conflict. Ze roept een bijna buitenaardse utopie op waarin mens en natuur in elkaar overvloeien, in een uitgestrekte ruimte tussen de kosmische hemel en de dieptes van zee en aarde.

Deze tentoonstelling vindt tegelijk plaats met haar tentoonstelling bij Lisson Gallery London, zie eerdere post.

LEIKO IKEMURA

JUIST GEOPEND

Tentoonstelling “El Jardín Nocturno” van 18 februari tot 9 mei 2026 bij Lisson Gallery London (UK).

Ikemura zal een nachtelijke tuin presenteren, El Jardín Nocturno, aan de hand van verschillende sculpturen, schilderijen, werken op papier en gedichten.

De toeschouwer zal de tuin betreden op de begane grond, waar drie sculpturen genesteld zullen liggen in een golvend veld van groene steen. Centraal zal Rocket Girl (2024) verschijnen: een imposante figuur die dreigend zal hurken en tegelijk zowel chaotische, destructieve krachten als beschermende energie zal belichamen. Zij zal waken over de twee katachtige beelden Miko en Mikolina, die in een hoek opgesteld zullen zijn. Deze drie bronzen figuren, balancerend tussen geslacht en soort, zullen lijken op te rijzen uit hun omgeving, gevormd door de oerenergie van de aarde.

Een gevoel van prehistorische tijd zal eveneens opborrelen uit de inktzwarte diepte van een meer in het nabijgelegen schilderij Nightscape (2024). Op de bovenverdieping zal de schemerige tuin openbloeien in daglicht, met roze bloemen op een reeks zacht getinte doeken en expressieve markeringen die samensmelten tot magische, lichtdoorstroomde landschappen, begeleid door Ikemura’s waterval aan haiku’s in Japans schrift.

ANNA UDDENBERG

UPCOMING OKTOBER 2026

De eerste solotentoonstelling van Anna Uddenberg in Tsjechië zal in oktober van start gaan.

Het hoogtepunt van het herfstseizoen bij Telegraph Gallery zal de eerste solotentoonstelling zijn in Tsjechië van de Zweedse kunstenares Anna Uddenberg. Uddenberg, vertegenwoordigd door de Berlijnse galerie Kraupa-Tuskany Zeidler, zal fragmenten van auto’s en sportuitrusting transformeren tot provocerende sculpturale objecten.

Speciaal voor Telegraph Gallery zal zij een site-specifieke installatie ontwikkelen, aangevuld met performatieve elementen die de presentatie een extra gelaagdheid zullen geven.

Anna Uddenberg, Disconnect (airplane mode), 2018/2023

Stanislava Kovalčíková (on our wachtinglist)

Solotentoonstelling “Rubio” van 21 februari tot 19 april 2026 in Kunsverein Freiburg (DE).

In haar eerste institutionele solotentoonstelling in Duitsland zal Stanislava Kovalčíková de tentoonstellingsruimte transformeren tot een beklemmend, lichamelijk landschap. Een uitgebreide installatie van kneedbare rode plasticine zal een omhullende omgeving vormen voor een reeks schilderijen op afgedankte wijzerplaten van Pruisische kerktorens. De tactiele, bijna vlezige kwaliteit van de plasticine zal in combinatie met een gedempte akoestiek een unheimlich gevoel oproepen van opgesloten zitten in een zieke, rottende entiteit: een levend moederschip of een gepolsterde cel die even beschermend als verstikkend zal zijn.

De tentoonstelling zal fysieke en mentale vervreemding samenbrengen in een visueel intens universum. In Rubigo (Latijn voor roest) zal Kovalčíková haar schilderkunst combineren met afdrukken, afbladderende oppervlakken en materialen die tekenen van oxidatie en verval zullen vertonen. Dit alles zal worden verweven met leeggelopen rituelen en desintegrerende lichamen, alsof het relikwieën zullen betreffen uit een verdwijnende wereld, doordrenkt van mystiek en sciencefictionachtige visioenen.

Op de schilderijen van verweerde, geëmailleerde wijzerplaten zullen expressieve menselijke figuren staan. Hun lichaamstaal zal pijn, verlangen, afhankelijkheid, maar ook isolatie suggereren. Deze figuren zullen niet lijken te bestaan binnen een gedeeld heden, maar eerder in een droomlogica die zich zal onttrekken aan chronologische tijd.

Wynnie Minerva

De recente editie van ZⓈONAMACO stond in het teken van de uitreiking van de Residentieprijs voor Vrouwelijke Kunstenaars 2026, toegekend door de Fundación Casa Wabi. ZⓈONAMACO is de grootste en meest invloedrijke internationale kunstbeurs van Latijns-Amerika.

ZⓈONAMACO erkent al 18 jaar het werk van opkomende kunstenaars en hun positie binnen de hedendaagse kunstmarkt.

Tijdens deze zesde editie bekroonde de jury het werk van Wynnie Mynerva (Galería Gathering). Met deze keuze werd opnieuw de rol van Casa Wabi bevestigd als een plek die artistieke en sociale dialoog stimuleert.

AMBERRA WELLMANN

In groepstentoonstelling ‘Lord Arthur Savile’s Crime’ van 21 januari tot 21 maart 2026 bij Sadie Coles London.

Oscar Wilde’s gelijknamige verhaal als is het uitgangspunt voor een speelse, maar kritische reflectie op persona, performance en sociale schijn. Binnen het Victoriaans geïnspireerde salondecor gaan schilderijen, sculpturen en installaties in dialoog met Wilde’s thematiek van lotsbestemming, bedrog en morele ambiguïteit.

Een opvallend werk in deze context is Ambera Wellmanns The Pure Present (2025). In dit schilderij zien we een man die zijn hand laat lezen door een skelet, terwijl op de achtergrond figuren samendrommen die vermoedelijk zijn toekomstige slachtoffers zijn. Het werk speelt in op het centrale thema van handlezen dat ook in Wilde’s verhaal een cruciale rol speelt. Het hoofdpersonage wordt tot moord aangezet door een vermeende voorspelling.

Wellmanns schilderij sluit direct aan bij de verhaallijn van Wilde, waarin toeval en zelfvervulling samenkomen in een tragikomisch lot. Door een skelet als waarzegger op te voeren, maakt ze de vergankelijkheid en dreiging tastbaar. The Pure Present wordt zo een visuele vertaling van angst, voorgevoel en morele verwarring, die perfect aansluit bij de theatrale, ironische sfeer van de tentoonstelling.

Naast Amber Wellmann zijn ook werken te zien van onder anderen:

 Urs Fischer , Sarah Lucas, Nicole Wermers , Jonathan Lyndon Chase, Paul Noble, Elizabeth Peyton, Somaya Critchlow, Gillian Carnegie, Guglielmo Castelli.

Ambera Wellmann, The Pure Present, 2025. Oil on canvas, 147.3 x 160 x 3.2 cm

BEATRIZ MORALES

In groepstentoonstelling ‘Eureka’ van 3 februari tot 7 maart 2026 bij galerij Le Laboratoria in Mexico City.

In de tentoonstelling Eurêka, gepresenteerd door galerie Le Laboratoire tijdens de Kunstweek in Mexico, verkent een groep kunstenaars, waaronder Beatriz Morales, het concept van dialoog als artistieke uitwisseling. Eurêka is opgevat als een dynamisch, open werk waarin beelden, herinneringen en betekenissen voortdurend worden herschikt en herontdekt. De opstelling nodigt uit tot reflectie en herinterpretatie, en laat ruimte voor onverwachte ontmoetingen tussen vormen, materialen en ideeën.

Binnen deze context schittert Beatriz Morales met haar monumentale tweeluik Yax I & II (2026), gemaakt van agavevezel, natuurlijke pigmenten, inkt, katoen en borduurwerk op jute. De titel Yax, uit de Maya-cultuur,  betekent zowel “groen” als het heilige begin van alles wat leeft. Het werk roept een diepe verbinding op tussen planten, spiritualiteit en de oerfase van het bestaan. Door gebruik te maken van ambachtelijke technieken en natuurlijke materialen verweeft Morales oude kennis met hedendaagse esthetiek. Haar textiele landschappen ademen een zeldzame kracht: ze zijn kwetsbaar en groots tegelijk, en brengen een intieme herinnering aan oorsprong en aarde tot leven.

Yax I & II, Agave fiber, natural pigments and dyes, ink, cotton, and embroidery on jute, 300 × 200 cm | 2026

LEIKO IKEMURA

In groepstentoonstelling ‘Between Matter & Illumination’ tot 28 februari @ Marianne Boesky Gallery New York.

In de tentoonstelling Between Matter & Illumination staat de poëtische wisselwerking tussen licht, materiaal en vergankelijkheid centraal. Onder de dertien deelnemende kunstenaars valt vooral het werk van Leiko Ikemura op, die met haar schilderijen en sculpturen droomachtige werelden oproept waarin vrouwelijke figuren zweven tussen wording en vervaging.

Ikemura’s werk belichaamt perfect het uitgangspunt van de tentoonstelling, geïnspireerd door de beroemde uitspraak van beeldhouwer Medardo Rosso: “We are nothing but a play of light”. In plaats van vaste vormen te benadrukken, zoekt Ikemura juist de overgangsmomenten op. Het zijn flitsen van verandering waarin leven, materie en betekenis vloeibaar worden.

Haar figuren zijn vaak jonge meisjes of mythologische wezens. Ze lijken op te gaan in hun omgeving, opgetrokken uit licht, aarde, klei of verf, alsof ze zich voortdurend in een overgangstoestand bevinden. Deze hybride vormen, ergens tussen mens en landschap, tussen droom en ontwaken, versterken de thematiek van vergankelijkheid en kwetsbaarheid die als rode draad door de tentoonstelling loopt.

In lijn met het curatoriële concept van Between Matter & Illumination, waarin kunst niet als iets monumentaals of definitiefs wordt gepresenteerd maar als een tijdelijke, zintuiglijke ervaring, laat Ikemura zien hoe materiaal, licht en geest met elkaar verweven zijn. Haar werk nodigt uit tot verstilling en contemplatie.

Cast glass, 5 1/2 x 11 1/2 x 7 1/2 inches, 14 x 29.2 x 19.1 cm, Edition of 5

Nathanaëlle Herbelin in dialoog met Elene Shatberashvili

In “Quatre” tot 14 april 2025 @Fondation Hermes Brussel.

La Verrière is de tentoonstellingsruimte verborgen achter de Hermès-winkel aan de Boulevard de Waterloo in Brussel. Hier presenteert men opnieuw een intrigerende groepstentoonstelling in het kader van ‘augmented solos’, een tentoonstellingsformule ontwikkeld door curator Joël Riff.

In deze editie staat het werk van de Georgische kunstenaar Elene Shatberashvili centraal. Het treedt in dialoog met dat van drie andere alumni van het atelier van Tim Eitel aan de Beaux-Arts de Paris: Nathanaëlle Herbelin (Israël), Miranda Webster (Nieuw-Zeeland) en Jean Claracq (Bayonne).

Mathilda Marque Bouaret, opgeleid in Toulouse, vervolledigt het ensemble van jonge schilders.

Wat hen verenigt is een gedeeld engagement en een eerbetoon aan de Georgisch-Franse schilder Vera Pagava (1907–1988), eveneens geboren in Tbilisi, net als Shatberashvili.

Nathanaëlle Herbelin, Dans ma paume, ta pensée, 2023, huile sur bois, 24 × 16 cm

Installation view

CONNY MAIER

Société kondigt de samenwerking aan met Hauser & Wirth avoor de vertegenwoordiging van Conny Maier.

De eerste samenwerking tussen Hauser & Wirth en Maier zal een solopresentatie zijn, speciaal ontworpen voor de stand van de galerie op Frieze Los Angeles in februari 2026.

Conny Maier zal ook een grote solotentoonstelling hebben in de Pinakothek der Moderne in München in oktober 2026.

27 februari 2026 Frieze Los Angeles.

👀 Solostand met nieuw werk van Conny Maier bij Hauser & Wirth.

Onder de titel Dust Bowl presenteert Maier een reeks levendige, oranje getinte landbouwtaferelen. Stof fungeert daarbij als krachtig narratief element: het dwarrelt door de composities en verbindt thema’s als levensonderhoud en overleven met vragen rond hebzucht, migratie en uitbuiting.