Sara Sze
Light Gray Stone, 2013-2015Zeefdruk op doek, fotografie van een rots op Tyvek, aluminium163 x 117 cm
Over het werk
Sarah Sze behoort tot de meest invloedrijke installatiekunstenaars van haar generatie. Haar oeuvre evolueerde van fragiele, architecturale installaties met alledaagse objecten naar monumentale multimedia-installaties waarin sculptuur, video, fotografie, schilderkunst en digitale beelden samenvloeien.
Doorheen haar carrière keren thema's als tijd, geheugen, informatie, natuur, technologie, chaos en orde voortdurend terug.
Light Gray Stone bestaat uit een grijze zeefdruk van het oppervlak van een rots, gecombineerd met vier zorgvuldig gerangschikte stenen. Het werk verwijst naar Triple Point, de installatie waarmee Sarah Sze de Verenigde Staten vertegenwoordigde op de Biënnale van Venetië in 2013.
De titel verwijst naar het triple point of drievoudig punt uit de thermodynamica: het unieke punt waarop temperatuur en druk zodanig samenvallen dat de drie aggregatietoestanden van materie: gas, vloeistof en vaste stof, gelijktijdig in evenwicht bestaan. Daarnaast verwijst het werk naar de trigonometrie, waarin een punt in de ruimte nauwkeurig wordt vastgelegd. Beide wetenschappelijke principes symboliseren de fragiele balans tussen orde en chaos en weerspiegelen het fundamentele menselijke streven om stabiliteit te creëren in een voortdurend veranderende wereld.
Light Gray Stone maakt deel uit van een reeks van dertien gezeefdrukte werken waarin Sarah Sze het volledige kleurenpalet van toners voor hedendaagse printers onderzoekt. Door een natuurlijk motief, het oppervlak van een rots, te reproduceren via industriële druktechnieken, bevraagt zij de relatie tussen natuur, technologie en de manier waarop beelden worden geproduceerd en waargenomen.
Al in 2005 prees Richard Serra Sze omdat zij de mogelijkheden van de beeldhouwkunst fundamenteel had uitgebreid. Hij bewonderde haar vermogen om ruimte en locatie op een geheel nieuwe manier te benaderen en benadrukte dat de grote verscheidenheid aan materialen nooit de aandacht opeist. Volgens Serra overstijgt haar werk de traditionele grenzen tussen sculptuur, schilderkunst en architectuur. Hij vergeleek haar met Cy Twombly en Jackson Pollock vanwege haar gedurfde kleurgebruik, haar verfijnde gevoel voor lijn en haar uitzonderlijke vermogen om afzonderlijke elementen samen te brengen tot één krachtig ruimtelijk geheel waarin ook de architectuur een wezenlijk onderdeel van het werk wordt.
"I hadn't seen anyone deal with place and location in that way. She seems fearless with the variety of materials she uses, but when I look at her work I don't get hung up on how it was made." He compared her to the giants of American Abstract Expressionism: "So much sculpture right now comes out of bad painting, and out of collage. But this was like seeing Twombly and Pollock in space. There's a particular sensibility, a bravery of color, a sensitivity to line. She creates a relationship of the part to the whole that's very, very impressive. Here we have a woman who's figured out a way to make architecture part of the whole."
Sara Sze
° 1969, Boston, Verenigde Staten.
Woont en werkt in New York.
In 1991 behaalde zij een bachelor in architectuur en schilderkunst aan Yale University, waarna ze in 1997 afstudeerde met een master in beeldende kunst aan de School of Visual Arts in New York.
Al tijdens haar masteropleiding begon Sze de traditionele grenzen van de beeldhouwkunst te doorbreken. Voor een tentoonstelling in MoMA PS1 in New York greep zij letterlijk in op de architectuur van het gebouw door openingen in de muren te creëren en sculpturale doorgangen en fragiele ecosystemen te bouwen die de ruimte volledig transformeerden.
Een jaar later presenteerde zij haar eerste museale solotentoonstelling in het Museum of Contemporary Art Chicago. Daar toonde zij Many a Slip (1999), een meeslepende installatie die zich over meerdere zalen uitstrekte. Flikkerende videoprojecties werden er verweven met complexe assemblages van alledaagse voorwerpen. Met dit werk introduceerde Sze voor het eerst video als artistiek medium, dat sindsdien een essentieel onderdeel van haar installaties is gebleven.
Geïnspireerd door het Russische constructivistische idee van de ‘kiosk’ beschouwt Sze haar installaties als mobiele knooppunten waar beelden, objecten en informatie voortdurend met elkaar in wisselwerking staan. Haar werken functioneren als dynamische netwerken waarin orde en chaos, het analoge en het digitale, en het natuurlijke en het artificiële elkaar voortdurend kruisen.
Sze verwierf al snel internationale erkenning. Haar werk werd opgenomen in de 48e Biënnale van Venetië en de Carnegie International (1999), de Whitney Biennial (2000) en de Biënnale van São Paulo (2002). In 2003 ontving zij de prestigieuze MacArthur Fellowship, een onderscheiding die wordt toegekend aan uitzonderlijk vernieuwende kunstenaars en wetenschappers.
Artist Talk
Portfolio
