Angel Otero
Untitled ("SK-MK"), 2013 Olieverf en gedroogde olieverfhuiden, als collage op doek248 × 183 × 11,5 cm
Over het werk
Angel Otero ontwikkelde een eigen schildertechniek waarbij hij eerst een volledig beeld in olieverf op plexiglas schildert. Na maanden drogen schraapt hij de verflaag los. De gedeeltelijk gedroogde huid - een 'skin' - wordt vervolgens op een met lijm voorbereid doek geschoven en gevouwen. Tijdens dat proces vervormt het oorspronkelijke figuratieve beeld en ontstaat een abstract, reliëfachtig oppervlak met plooien, golven en toevallige onregelmatigheden. Voor Otero is juist die onvoorspelbaarheid essentieel. Het werk voert een gesprek met de geschiedenis van de olieverfschilderkunst, maar daagt haar traditionele technieken tegelijk uit.
Het proces is traag en risicovol. Omdat de verflaag maanden moet drogen voordat ze kan worden losgemaakt, weet Otero pas laat hoe het uiteindelijke oppervlak zal reageren. Bij het overbrengen scheurt, plooit en verschuift de huid. Wat oorspronkelijk een herkenbare voorstelling was, wordt gedeeltelijk verborgen en omgevormd. Toch blijven sporen van het eerste beeld aanwezig. Het schilderij draagt dus letterlijk zijn eigen geschiedenis in zich: figuratie en abstractie, controle en toeval bestaan tegelijk.
Angel Otero
° 1981 in Puerto Rico en woont en werkt in New York. Hij staat bekend om procesgerichte schilderijen waarin herinneringen, familiefoto's en verwijzingen naar de kunstgeschiedenis als vertrekpunt dienen. Zijn recente werk benadrukt vooral het maakproces zelf als een vorm van verhalen vertellen. Hoewel elk schilderij begint bij een herkenbaar beeld, blijven in het uiteindelijke werk vaak slechts fragmentarische sporen daarvan over.
Otero's vroege schilderijen vertrokken vaak van familiefoto's en herinneringen uit Puerto Rico. Later werden verwijzingen naar de schilderkunst zelf steeds belangrijker. Hij is onder meer geïnteresseerd in kunstenaars als Nicolas Poussin, maar gebruikt kunsthistorische voorbeelden niet om ze eenvoudig te citeren. Hij verwerkt ze in een fysiek proces van opbouwen, losmaken en opnieuw samenstellen, waardoor schilderkunst ook een vorm van geheugen wordt.