Emma Webster
Cyclotrauma, 2021
Olieverf op linnen
152,4 Γ 213,4 cm
Cyclotrauma uit 2021 is een landschapsschilderij van Emma Webster. Toch is het belangrijk om haar niet eenvoudigweg een landschapsschilder te noemen.
Webster schildert landschappen, maar bouwt die landschappen eerst zelf op. Ze ontstaan niet door rechtstreeks naar een bestaand landschap te kijken. De natuur wordt door haar opnieuw geconstrueerd, vanuit stillevenmodellen en scenografische studies en, in haar recentere werk, met behulp van Virtual Reality.
Daardoor ziet de natuur in haar schilderijen er tegelijkertijd herkenbaar en vreemd uit. Wolken zwellen op en lijken te borrelen. Zonlicht snijdt scherp door de scène. Bomen kronkelen in ongewone vormen en bergen lijken te buigen en te breken.
Deze landschappen bestaan niet in de werkelijkheid. Toch kunnen ze het gevoel oproepen dat ze gebaseerd zijn op echte plekken: alsof Webster een landschap dat ze ooit zag heeft veranderd, herwerkt en vervolgens in haar eigen beeldtaal opnieuw heeft opgebouwd.
Dat woord βopbouwenβ is belangrijk. Webster spreekt zelf over βbuildingβ. Waar een kunstenaar traditioneel naar het leven of naar een foto kan kijken en voorbereidende tekeningen of schetsen maakt, construeert Webster haar landschappen.
Virtual Reality heeft die manier van werken nog verder ontwikkeld. In VR kan ze zich door haar zelfbedachte ruimtes bewegen alsof het filmische omgevingen zijn. Daardoor kan ze de ruimte niet alleen ontwerpen, maar als het ware ook van binnenuit ervaren.
Vervolgens gebeurt iets opmerkelijks: die volledig geconstrueerde, ruimtelijke omgeving wordt opnieuw teruggebracht tot een plat vlak - het schilderij.
Dat proces kan zowel sculpturaal verlopen, via maquettes, als digitaal, via Virtual Reality. Het eindpunt blijft hetzelfde: een driedimensionaal gedachte landschap wordt een tweedimensionaal object.
In Cyclotrauma komen zo digitale en traditionele schilderkunst samen. Webster geeft digitale pixels, zoals de oorspronkelijke tekst het omschrijft, de historische patina van de schilderkunst en verankert ze opnieuw in de fysieke wereld van objecten.
Emma Webster
Β° 1989 in Encinitas, Verenigde Staten.Woont en werkt in Los Angeles, Verenigde Staten.
Ze behaalde in 2011 haar bachelor aan Stanford University en in 2018 een Master of Fine Arts in schilderkunst aan Yale University.
Webster is vooral bekend om haar landschappen, waarin traditionele schilderkunst en hedendaagse digitale beeldvorming samenkomen. In 2021 publiceerde ze Lonescape: Green, Painting, & Mourning Reality, een verzameling beschouwingen over landschap en het maken van beelden in een steeds digitalere wereld.
Haar werk werd internationaal tentoongesteld, met solotentoonstellingen bij onder meer Petzel in New York, Perrotin in Parijs, Hongkong en Seoul, Jeffrey Deitch in Los Angeles en Stems Gallery in Brussel. Daarnaast nam ze deel aan groepstentoonstellingen in onder meer White Cube in Londen, het Institute of Contemporary Art Miami en het Museum of Contemporary Art San Diego.
Haar werk maakt deel uit van verschillende internationale collecties, waaronder het Centre Pompidou in Parijs, LACMAin Los Angeles, het PΓ©rez Art Museum Miami, het Yuz Museum in Shanghai en de Groeninghe Art Collection in Brugge.
