OPENING

“Searching for Paradise” van 21 oktober 2026 tot 17 januari 2027 in Pinakothek der Moderne, Staatliche Graphische Sammlung, München (DE).

Dat 2026 een topjaar is voor Conny Maier, staat buiten kijf. Nadat Hauser & Wirth haar verwelkomde in de galerij, opent in München haar eerste grote museale tentoonstelling in München.

Een betoverde tuin waarin schoonheid en onbehagen elkaar ontmoeten: voor haar tentoonstelling in de Pinakothek der Moderne, plaatst Conny Maier de natuur centraal.

Met nieuwe tekeningen, schilderijen en tegelwandschilderingen transformeert ze de tentoonstellingszalen tot een landschap waarin planten, menselijke emoties en kunsthistorische verwijzingen met elkaar verweven raken.

Maier heeft een uitgesproken, eigenzinnige beeldtaal. Haar werk roept op het eerste gezicht herinneringen op aan het vroege expressionisme, en in het bijzonder aan de Münchense kunstenaarsgroep Der Blaue Reiter. Tegelijk vertoont haar kleurenpalet soms de subtiele schakeringen van de oude meesters. Die vertrouwdheid wordt echter doorbroken door rauwe, expressieve uitbarstingen die aan Art Brut doen denken en haar voorstellingen een wilde, archaïsche kracht geven.

In haar raadselachtige scènes onderzoekt Maier fundamentele menselijke verhoudingen. Liefde, angst en woede krijgen vorm in beelden die herkenbaar en tegelijk verontrustend zijn. Onder het ogenschijnlijk vertrouwde oppervlak schuilt steeds iets onbekends. Ook het landschap biedt geen vanzelfsprekende geborgenheid: wat een paradijs lijkt, draagt de mogelijkheid van een apocalyps in zich.

Waar de natuur in haar eerdere figuratieve schilderijen vooral een ondersteunende rol speelde, wordt ze in München het eigenlijke onderwerp. De voorbereiding begon in het najaar van 2024, toen Maier samen met een bevriende florist intensief veldonderzoek deed in Brandenburg. In haar atelier in Portugal verwerkte ze die observaties vervolgens in storyboards, waarin mogelijke thema’s en beeldgroepen vorm kregen.

In de studiezaal van de Staatliche Graphische Sammlung verdiepte ze haar onderzoek met bijzondere plantvoorstellingen uit de kunstgeschiedenis. Deze historische motieven nam ze niet letterlijk over, maar vertaalde ze naar haar eigen beeldtaal. Zo ontstaat een wereld die tijden en geografische grenzen overstijgt: een betoverde kloostertuin waarin de natuur tegelijk verleidt, verwondert en verontrust.