ROMEO MIVEKANNIN

In groepstentoonstelling “Bénin aller-retour. Regards sur le Dahomey de 1930” nog tot 14 juni 2026 te zien @ Museum Albert Kahn in Boulogne-Billancoury, (FR).

Roméo Mivekannin gaat er in dialoog met koloniale beelden in Albert-Kahn-museum.

Het Albert-Kahn Museum presenteert momenteel historisch beeldmateriaal uit 1930, gemaakt tijdens een expeditie in het huidige Benin, dat toen onder Frans koloniaal bestuur stond. De foto’s en films bieden een zeldzaam maar confronterend inzicht in het koloniale verleden.

Als reactie op deze beladen archiefbeelden toont de Frans-Beninese kunstenaar Roméo Mivekannin een monumentaal schilderij. Met zijn werk wil hij de blik van de toeschouwer bevragen en verstoren, en zo een kritische dialoog openen met de historische representaties.

Mivekannin werkt op grote doeken die oorspronkelijk deel uitmaakten van de uitzet van jonge bruiden. Hij verzamelt deze lakens via antiekhandelaren, naait ze samen en behandelt ze vervolgens met een plantaardig mengsel (elixer) dat verwijst naar West-Afrikaanse rituelen van zuivering. Dit proces laat karakteristieke bruine sporen na op de stof. Pas na een lange droogtijd brengt de kunstenaar zijn schilderingen aan met acrylverf.

Door deze gelaagde werkwijze verbindt Mivekannin materiaal, geschiedenis en ritueel, en plaatst hij kritische kanttekeningen bij het koloniale beeldarchief dat in het museum wordt getoond.

LEIKO IKEMURA

In groepstentoonstelling “Not All Travellers Walk Roads - Of Humanity as Practice”, van 20 maart tot 7 juni in het MON, Museum Oscar Niemeyer, Paraná, Brazilië.

In het Museu Oscar Niemeyer (MON) in Curitiba opent binnenkort een tentoonstelling met een selectie van de 36e Biënnale van São Paulo. De tentoonstelling, maakt deel uit van het internationale reizende programma van de biënnale en brengt een compacte, contextspecifieke versie van de oorspronkelijke expo, die meer dan 784.000 bezoekers trok, naar Paraná.

De presentatie gecureerd door Anna Roberta Goetz en André Pitol, brengt werk van achttien kunstenaars samen, onder wie de Japans-Zwitserse kunstenares Leiko Ikemura. Ikemura staat bekend om haar poëtische en hybride beeldtaal, waarin menselijke, dierlijke en spirituele vormen in elkaar overvloeien. Haar werk sluit nauw aan bij de centrale thematiek van de tentoonstelling: de relatie tussen menselijkheid, natuur en existentie.

De tentoonstelling in het MON legt sterk de nadruk op bodem en aarde als fundament van leven. Vanuit biologische, ecologische en spirituele perspectieven wordt onderzocht hoe mensen zich tot hun omgeving verhouden. Tegelijk worden ook maatschappelijke vragen aangesneden rond eigendom, verantwoordelijkheid en de impact van menselijke activiteit op het milieu.

Met deze derde samenwerking onderstreept het MON zijn rol als belangrijk platform voor internationale hedendaagse kunst in Latijns-Amerika, terwijl de Biënnale haar ambitie bevestigt om kunst buiten de traditionele centra te brengen en nieuwe publieken te bereiken.

Leiko Ikemura @ Fundação Bienal de São Paulo

LEIKO IKEMURA

Solotentoonstelling ‘Riding Horizon’ van 28 februari tot 24 maart bij Lisson Gallery Los Angeles (VS).

Voor haar eerste tentoonstelling in Los Angeles presenteert Leiko Ikemura een selectie werken uit het voorbije decennium waarin ze de relatie onderzoekt tussen het vrouwelijke lichaam en de natuur, tussen hemel en horizon. Zij omschrijft het zelf als : “de plek waar twee werelden samenkomen”.

In haar poëtische en verbeeldingsrijke benadering van het landschapsschildergenre begeeft Ikemura zich in sferen van reflectie, droomtijd en soms ook conflict. Ze roept een bijna buitenaardse utopie op waarin mens en natuur in elkaar overvloeien, in een uitgestrekte ruimte tussen de kosmische hemel en de dieptes van zee en aarde.

Deze tentoonstelling vindt tegelijk plaats met haar tentoonstelling bij Lisson Gallery London, zie eerdere post.

LEIKO IKEMURA

JUIST GEOPEND

Tentoonstelling “El Jardín Nocturno” van 18 februari tot 9 mei 2026 bij Lisson Gallery London (UK).

Ikemura zal een nachtelijke tuin presenteren, El Jardín Nocturno, aan de hand van verschillende sculpturen, schilderijen, werken op papier en gedichten.

De toeschouwer zal de tuin betreden op de begane grond, waar drie sculpturen genesteld zullen liggen in een golvend veld van groene steen. Centraal zal Rocket Girl (2024) verschijnen: een imposante figuur die dreigend zal hurken en tegelijk zowel chaotische, destructieve krachten als beschermende energie zal belichamen. Zij zal waken over de twee katachtige beelden Miko en Mikolina, die in een hoek opgesteld zullen zijn. Deze drie bronzen figuren, balancerend tussen geslacht en soort, zullen lijken op te rijzen uit hun omgeving, gevormd door de oerenergie van de aarde.

Een gevoel van prehistorische tijd zal eveneens opborrelen uit de inktzwarte diepte van een meer in het nabijgelegen schilderij Nightscape (2024). Op de bovenverdieping zal de schemerige tuin openbloeien in daglicht, met roze bloemen op een reeks zacht getinte doeken en expressieve markeringen die samensmelten tot magische, lichtdoorstroomde landschappen, begeleid door Ikemura’s waterval aan haiku’s in Japans schrift.

ANNA UDDENBERG

UPCOMING OKTOBER 2026

De eerste solotentoonstelling van Anna Uddenberg in Tsjechië zal in oktober van start gaan.

Het hoogtepunt van het herfstseizoen bij Telegraph Gallery zal de eerste solotentoonstelling zijn in Tsjechië van de Zweedse kunstenares Anna Uddenberg. Uddenberg, vertegenwoordigd door de Berlijnse galerie Kraupa-Tuskany Zeidler, zal fragmenten van auto’s en sportuitrusting transformeren tot provocerende sculpturale objecten.

Speciaal voor Telegraph Gallery zal zij een site-specifieke installatie ontwikkelen, aangevuld met performatieve elementen die de presentatie een extra gelaagdheid zullen geven.

Anna Uddenberg, Disconnect (airplane mode), 2018/2023

Stanislava Kovalčíková (on our wachtinglist)

Solotentoonstelling “Rubio” van 21 februari tot 19 april 2026 in Kunsverein Freiburg (DE).

In haar eerste institutionele solotentoonstelling in Duitsland zal Stanislava Kovalčíková de tentoonstellingsruimte transformeren tot een beklemmend, lichamelijk landschap. Een uitgebreide installatie van kneedbare rode plasticine zal een omhullende omgeving vormen voor een reeks schilderijen op afgedankte wijzerplaten van Pruisische kerktorens. De tactiele, bijna vlezige kwaliteit van de plasticine zal in combinatie met een gedempte akoestiek een unheimlich gevoel oproepen van opgesloten zitten in een zieke, rottende entiteit: een levend moederschip of een gepolsterde cel die even beschermend als verstikkend zal zijn.

De tentoonstelling zal fysieke en mentale vervreemding samenbrengen in een visueel intens universum. In Rubigo (Latijn voor roest) zal Kovalčíková haar schilderkunst combineren met afdrukken, afbladderende oppervlakken en materialen die tekenen van oxidatie en verval zullen vertonen. Dit alles zal worden verweven met leeggelopen rituelen en desintegrerende lichamen, alsof het relikwieën zullen betreffen uit een verdwijnende wereld, doordrenkt van mystiek en sciencefictionachtige visioenen.

Op de schilderijen van verweerde, geëmailleerde wijzerplaten zullen expressieve menselijke figuren staan. Hun lichaamstaal zal pijn, verlangen, afhankelijkheid, maar ook isolatie suggereren. Deze figuren zullen niet lijken te bestaan binnen een gedeeld heden, maar eerder in een droomlogica die zich zal onttrekken aan chronologische tijd.

Wynnie Minerva

De recente editie van ZⓈONAMACO stond in het teken van de uitreiking van de Residentieprijs voor Vrouwelijke Kunstenaars 2026, toegekend door de Fundación Casa Wabi. ZⓈONAMACO is de grootste en meest invloedrijke internationale kunstbeurs van Latijns-Amerika.

ZⓈONAMACO erkent al 18 jaar het werk van opkomende kunstenaars en hun positie binnen de hedendaagse kunstmarkt.

Tijdens deze zesde editie bekroonde de jury het werk van Wynnie Mynerva (Galería Gathering). Met deze keuze werd opnieuw de rol van Casa Wabi bevestigd als een plek die artistieke en sociale dialoog stimuleert.

AMBERRA WELLMANN

In groepstentoonstelling ‘Lord Arthur Savile’s Crime’ van 21 januari tot 21 maart 2026 bij Sadie Coles London.

Oscar Wilde’s gelijknamige verhaal als is het uitgangspunt voor een speelse, maar kritische reflectie op persona, performance en sociale schijn. Binnen het Victoriaans geïnspireerde salondecor gaan schilderijen, sculpturen en installaties in dialoog met Wilde’s thematiek van lotsbestemming, bedrog en morele ambiguïteit.

Een opvallend werk in deze context is Ambera Wellmanns The Pure Present (2025). In dit schilderij zien we een man die zijn hand laat lezen door een skelet, terwijl op de achtergrond figuren samendrommen die vermoedelijk zijn toekomstige slachtoffers zijn. Het werk speelt in op het centrale thema van handlezen dat ook in Wilde’s verhaal een cruciale rol speelt. Het hoofdpersonage wordt tot moord aangezet door een vermeende voorspelling.

Wellmanns schilderij sluit direct aan bij de verhaallijn van Wilde, waarin toeval en zelfvervulling samenkomen in een tragikomisch lot. Door een skelet als waarzegger op te voeren, maakt ze de vergankelijkheid en dreiging tastbaar. The Pure Present wordt zo een visuele vertaling van angst, voorgevoel en morele verwarring, die perfect aansluit bij de theatrale, ironische sfeer van de tentoonstelling.

Naast Amber Wellmann zijn ook werken te zien van onder anderen:

 Urs Fischer , Sarah Lucas, Nicole Wermers , Jonathan Lyndon Chase, Paul Noble, Elizabeth Peyton, Somaya Critchlow, Gillian Carnegie, Guglielmo Castelli.

Ambera Wellmann, The Pure Present, 2025. Oil on canvas, 147.3 x 160 x 3.2 cm

BEATRIZ MORALES

In groepstentoonstelling ‘Eureka’ van 3 februari tot 7 maart 2026 bij galerij Le Laboratoria in Mexico City.

In de tentoonstelling Eurêka, gepresenteerd door galerie Le Laboratoire tijdens de Kunstweek in Mexico, verkent een groep kunstenaars, waaronder Beatriz Morales, het concept van dialoog als artistieke uitwisseling. Eurêka is opgevat als een dynamisch, open werk waarin beelden, herinneringen en betekenissen voortdurend worden herschikt en herontdekt. De opstelling nodigt uit tot reflectie en herinterpretatie, en laat ruimte voor onverwachte ontmoetingen tussen vormen, materialen en ideeën.

Binnen deze context schittert Beatriz Morales met haar monumentale tweeluik Yax I & II (2026), gemaakt van agavevezel, natuurlijke pigmenten, inkt, katoen en borduurwerk op jute. De titel Yax, uit de Maya-cultuur,  betekent zowel “groen” als het heilige begin van alles wat leeft. Het werk roept een diepe verbinding op tussen planten, spiritualiteit en de oerfase van het bestaan. Door gebruik te maken van ambachtelijke technieken en natuurlijke materialen verweeft Morales oude kennis met hedendaagse esthetiek. Haar textiele landschappen ademen een zeldzame kracht: ze zijn kwetsbaar en groots tegelijk, en brengen een intieme herinnering aan oorsprong en aarde tot leven.

Yax I & II, Agave fiber, natural pigments and dyes, ink, cotton, and embroidery on jute, 300 × 200 cm | 2026

LEIKO IKEMURA

In groepstentoonstelling ‘Between Matter & Illumination’ tot 28 februari @ Marianne Boesky Gallery New York.

In de tentoonstelling Between Matter & Illumination staat de poëtische wisselwerking tussen licht, materiaal en vergankelijkheid centraal. Onder de dertien deelnemende kunstenaars valt vooral het werk van Leiko Ikemura op, die met haar schilderijen en sculpturen droomachtige werelden oproept waarin vrouwelijke figuren zweven tussen wording en vervaging.

Ikemura’s werk belichaamt perfect het uitgangspunt van de tentoonstelling, geïnspireerd door de beroemde uitspraak van beeldhouwer Medardo Rosso: “We are nothing but a play of light”. In plaats van vaste vormen te benadrukken, zoekt Ikemura juist de overgangsmomenten op. Het zijn flitsen van verandering waarin leven, materie en betekenis vloeibaar worden.

Haar figuren zijn vaak jonge meisjes of mythologische wezens. Ze lijken op te gaan in hun omgeving, opgetrokken uit licht, aarde, klei of verf, alsof ze zich voortdurend in een overgangstoestand bevinden. Deze hybride vormen, ergens tussen mens en landschap, tussen droom en ontwaken, versterken de thematiek van vergankelijkheid en kwetsbaarheid die als rode draad door de tentoonstelling loopt.

In lijn met het curatoriële concept van Between Matter & Illumination, waarin kunst niet als iets monumentaals of definitiefs wordt gepresenteerd maar als een tijdelijke, zintuiglijke ervaring, laat Ikemura zien hoe materiaal, licht en geest met elkaar verweven zijn. Haar werk nodigt uit tot verstilling en contemplatie.

Cast glass, 5 1/2 x 11 1/2 x 7 1/2 inches, 14 x 29.2 x 19.1 cm, Edition of 5

Nathanaëlle Herbelin in dialoog met Elene Shatberashvili

In “Quatre” tot 14 april 2025 @Fondation Hermes Brussel.

La Verrière is de tentoonstellingsruimte verborgen achter de Hermès-winkel aan de Boulevard de Waterloo in Brussel. Hier presenteert men opnieuw een intrigerende groepstentoonstelling in het kader van ‘augmented solos’, een tentoonstellingsformule ontwikkeld door curator Joël Riff.

In deze editie staat het werk van de Georgische kunstenaar Elene Shatberashvili centraal. Het treedt in dialoog met dat van drie andere alumni van het atelier van Tim Eitel aan de Beaux-Arts de Paris: Nathanaëlle Herbelin (Israël), Miranda Webster (Nieuw-Zeeland) en Jean Claracq (Bayonne).

Mathilda Marque Bouaret, opgeleid in Toulouse, vervolledigt het ensemble van jonge schilders.

Wat hen verenigt is een gedeeld engagement en een eerbetoon aan de Georgisch-Franse schilder Vera Pagava (1907–1988), eveneens geboren in Tbilisi, net als Shatberashvili.

Nathanaëlle Herbelin, Dans ma paume, ta pensée, 2023, huile sur bois, 24 × 16 cm

Installation view

CONNY MAIER

Société kondigt de samenwerking aan met Hauser & Wirth avoor de vertegenwoordiging van Conny Maier.

De eerste samenwerking tussen Hauser & Wirth en Maier zal een solopresentatie zijn, speciaal ontworpen voor de stand van de galerie op Frieze Los Angeles in februari 2026.

Conny Maier zal ook een grote solotentoonstelling hebben in de Pinakothek der Moderne in München in oktober 2026.

27 februari 2026 Frieze Los Angeles.

👀 Solostand met nieuw werk van Conny Maier bij Hauser & Wirth.

Onder de titel Dust Bowl presenteert Maier een reeks levendige, oranje getinte landbouwtaferelen. Stof fungeert daarbij als krachtig narratief element: het dwarrelt door de composities en verbindt thema’s als levensonderhoud en overleven met vragen rond hebzucht, migratie en uitbuiting.

Romao Mivekannin exposeert voor het eerst in Zuid-Amerika, Brazilië!

A História Inventada e a Invenção de Histórias nog tot 01 april 2026 in Museo Afro Brasil, Sao Paulo.

Het Museu Afro Brasil Emanoel Araujo in São Paulo presenteert een rijk en divers tentoonstellingsprogramma over de Afro-Braziliaanse cultuur

De nieuwste tentoonstelling, A História Inventada e a Invenção de Histórias van Roméo Mivekannin, toont 41 werken die Afrikaanse diasporaverhalen verbinden met iconische beelden uit de kunstgeschiedenis.

“Intelligent, radicaal kunsthistorisch, soms humoristisch en altijd goed uitgevoerd.”

AMBERA WELLMANN

Het werk ‘Sacrum, 2025’ van Ambera Wellmann is aangekocht door het Solomon R. Guggenheim Museum in New York.

Ambera Wellmann oogstte vorig jaar veel lof in New York voor een tentoonstelling in Hauser & Wirth en Company Gallery met schilderijen van mensen in extase. Dit werk, dat in de tweede helft van die tentoonstelling te zien was, verwijst mogelijk naar Henri Matisse's Woman before an Aquarium (1921–23), een ander doek met een vrouwenfiguur die naar vissen staart.

Het is uit diezelfde tentoonstelling dat we het werk voor Groeninghe konden kopen.

Sacrum, 45” x 49” Oil on Linen, 2025

MONIRA AL QADIRI (op Udo’s radar 2023)

Hype or Legit ? Recensie in Ad Hoc ews, Finanzzeitung Deutschland.

Tijdens een zonovergoten bestuursvergadering in Knokke 2023 hadden de bestuursleden een intense gedachtenwisseling over de kunst van Monira Al Qadiri.

Toen ik deze week volgende commentaar las, werd ik haast terug gekatapulteerd naar dat moment: dezelfde scherpte, dezelfde verwondering maar tegelijk ook dezelfde lichte onrust en reflecties.

Monira Al Qadiri is één van dé kunstenaar van het moment. Haar glimmende sculpturen van olieboorinstallaties en benzinepompen, uitgevoerd in parelmoer en haast onnatuurlijk felle neonkleuren, verleiden en verontrusten tegelijk. Ze zijn virale beelden, maar ook messcherpe commentaren op klimaat, olie en macht in de Golfregio. Sciencefiction, nostalgie en activisme vloeien bij haar samen tot een beeldtaal die moeiteloos musea, TikTok én verzamelaars wereldwijd weet te raken.

Haar bekendste werken: de uitvergrote, spiegelende olieboren uit Alien Technology en de felgekleurde benzinepompen van Spectrum, roepen associaties op met speelgoed of luxegoederen. Net daarin schuilt hun kracht: ze ontmaskeren de verleidelijke façade van de fossiele industrie. In video’s als The Craft vermengt Al Qadiri futurisme met staatspropaganda en religieuze beeldtaal, en legt ze bloot hoe identiteit in de Golfregio wordt geconstrueerd en geënsceneerd.

Net zoals we die zomerdag in Knokke aanvoelden, gaat haar werk verder dan wat op het eerste gezicht “Instagrammable” lijkt. Onder de visuele glamour schuilt een gelaagde, bijna melancholische analyse van het olietijdperk. Met kritische precisie fileert ze een wereld die op haar laatste benen loopt en precies dat maakt haar zo geliefd bij curatoren én verzamelaars. Ze nam deel aan toonaangevende biënnales en wordt vertegenwoordigd door grote galeries zoals König. Haar marktwaarde stijgt snel; velen zien haar werk niet alleen als esthetisch statement, maar ook als investering in de toekomst van de mondiale kunst.

Geboren in Senegal, opgegroeid in Koeweit en opgeleid in Japan, verwerkt Al Qadiri haar persoonlijke ervaringen met oorlog, wederopbouw en olierijkdom in een oeuvre dat tegelijk intiem en geopolitiek is. Of je nu kijkt omwille van de schoonheid, de boodschap of het potentieel: blijft de vraag of Monira Al Qadiri een hype is of maakt zij een krachtig artistiek tijdsdocument over het naderende einde van het petroleumtijdperk?

AMRITA DHILLON (op Udo’s watchlist 2025)

In groepstentoonstelling ‘Eruption’ van 16 januari tot 28 februari 2026 bij Jarvis Art, New York.

De tentoonstelling belicht de ontwikkeling van het expressionistische schilderwerk dat voortkomt uit de context van sociale spanningen en verdeeldheid. ‘Eruption’ wordt gepresenteerd in samenwerking met Max Werner.

‘Eruption’ brengt een krachtige verkenning van expressionistische schilderkunst, waarin het lichaam fungeert als emotioneel en politiek strijdtoneel. Uitgaande van historische expressionistische werken en hun uitgesproken gebaren, plaatst de tentoonstelling deze in dialoog met hedendaagse schilderijen die even rauw, urgent en lichamelijk zijn. Wat alle getoonde werken verenigt, is hun directe, viscerale benadering: schilderkunst als eruptie, als lichamelijke uitbarsting van innerlijke spanning.

In een tijd waarin technologie en kunstmatige intelligentie ons gedrag steeds rationeler lijken te sturen, stelt ‘Eruption’ het intuïtieve, het fysieke en het subjectieve centraal. De deelnemende kunstenaars gebruiken verf en doek om emoties en conflicten tastbaar te maken. Hun schilderijen getuigen van persoonlijke én collectieve worstelingen, waarbij het lichaam optreedt als drager van geheugen, protest en verlangen. De tentoonstelling fungeert als een visuele catharsis: een plek waar het onzegbare via materie en gebaar tot uiting komt. In plaats van afstand te nemen van de wereld, duiken deze kunstenaars er middenin, en laten ze zien dat schilderkunst vandaag nog steeds kan schokken, helen en verbinden.

De kunstenaars komen uit verschillende generaties; met werk van Georg Baselitz, Ellen Berkenblit, Francesco Clemente, Amrita Dhillon, Jake Fagundo, Eric Fischl, Georgia Gardner Gray, Lorian Gwynn, Konstantina Krikzoni, Brandon Landers, Maria Lassnig, Alexandra Metcalf, Archie Rand, Osama Al Rayyan, Sylvia Snowden, Jan Eustachy Wolski en Andrew Woolbright.

ANDREAS SCHULZE (op Udo’s watchlist 2023)

“Special" van 2 december tot 15 maart 2026 in ICA Miami, USA.

De tentoonstelling Special is de allereerste museale solotentoonstelling in de Verenigde Staten van de Duitse kunstenaar Andreas Schulze. Met werk uit meer dan vier decennia toont de expo een rijk overzicht van Schulze’s unieke schilder- en beeldtaal, waarin absurdistische humor, droomlogica en een fascinatie voor het alledaagse samenkomen. Hoewel hij in de jaren 80 opkwam in Keulen tijdens het neo-expressionisme, bleef Schulze altijd een buitenstaander, met een eigen stijl die speelt met abstractie, figuratie en decoratieve elementen.

De tentoonstelling opent met monumentale schilderijen van mysterieuze interieurs en landschappen, bevolkt door vervreemdende objecten en amorfe vormen. Sculpturen in de vorm van lampachtige figuren verwijzen subtiel naar menselijke aanwezigheid. Verderop zien we zijn iconische automobielen: karikaturale, niet-functionerende voertuigen die humor en melancholie combineren.

Met zijn overdreven belichting, zachte overgangen en surrealistische details creëert Schulze een beeldwereld die even vertrouwd als bevreemdend is. Special toont hoe hij met scherpzinnige blik en speelse verbeelding het dagelijks leven en de kunstgeschiedenis naar zijn hand zet.

Installation view “Special" in ICA Miami, USA, 2025-2026

Installation view “Special" in ICA Miami, USA, 2025-2026

Installation view “Special" in ICA Miami, USA, 2025-2026

Installation view “Special" in ICA Miami, USA, 2025-2026

Installation view “Special" in ICA Miami, USA, 2025-2026

Installation view “Special" in ICA Miami, USA, 2025-2026

Installation view “Special" in ICA Miami, USA, 2025-2026

Andreas Schulze in Gespräch mit Udo Kittelmann - Montag, 23. Oktober 2023
@ Museum Ludwig, Köln

Installation view, Sprüth Magers, Berlin, July 28–August 29, 2015 Gebruik > om de slides te bekijken