Pae White
Perisna (ranSeed(3317),COMBO[28].loc.x*s,
COMBO[28].loc.y*s), 2014Lurex, zilver, katoen en polyester.290 x 290 cm
Pae White combineert uiteenlopende kunsthistorische referenties tot een eigen, hedendaagse beeldtaal. Zo verbindt zij de abstracte, gelijkmatig opgebouwde beeldvlakken van Jackson Pollock en Mark Rothko met de speelse ruimtelijkheid van de hangende mobiles van Alexander Calder en de rijke traditie van Europese jacquardwandtapijten. Deze kruisbestuiving tussen schilderkunst, textiel, design en architectuur resulteerde onder meer in de monumentale toneelgordijnen die zij ontwierp voor het Operahuis van Oslo, waarin de glans van aluminiumfolie werd vertaald naar een geweven textielstructuur.
Het wandtapijt βPerisnaβ uit maakt deel uit van een reeks die ontstond naar aanleiding van een tentoonstelling in het Museum fΓΌr angewandte Kunst (MAK) in Wenen. Voor deze werken verwerkt White goud- en zilverkleurige garens in jacquardgeweven textiel. Ze verrijkt de traditionele weeftechniek met motieven die enerzijds verwijzen naar de tastbare, decoratieve oppervlakken van de schilderijen van Gustav Klimt en anderzijds naar Japanse katagami: fijn uitgesneden papieren sjablonen die traditioneel werden gebruikt om patronen op textiel aan te brengen. White verzamelt al jarenlang dergelijke historische sjablonen en gebruikt ze als inspiratiebron voor haar eigen ontwerpen.
Compositorisch sluiten haar wandtapijten nauw aan bij de traditie van de Amerikaanse abstracte schilderkunst. Net als bij Pollock en Rothko wordt het beeldvlak volledig en gelijkmatig behandeld: er bestaat geen centraal motief of bevoorrechte zone die de aandacht opeist. De compositie strekt zich uit over het volledige oppervlak en laat de toeschouwer vrij om zijn eigen weg door het beeld te zoeken. White omschrijft haar werkwijze als een voortdurend avontuur: 'Ik vraag me telkens opnieuw af waarom ik aan een project begin terwijl ik nog helemaal niet weet hoe ik het zal aanpakken.'
Hoewel haar werk duidelijke raakvlakken vertoont met de Amerikaanse Pop Art: onder meer met kunstenaars als Robert Rauschenberg, Andy Warhol en vooral Claes Oldenburg, onderscheidt White zich door deze invloeden te verbinden met de rijke Europese textieltraditie. Haar fascinatie voor alledaagse objecten en materialen is uitgesproken Amerikaans, terwijl het medium van het wandtapijt en de verfijnde ambachtelijke uitvoering verwijzen naar de lange geschiedenis van de Europese beeldende kunst. Juist die ontmoeting tussen populaire beeldcultuur, design, ambacht en hoge kunst vormt de kern van haar artistieke praktijk.
Pae White
Β° 1963 in Pasadena, CaliforniΓ«, Verenigde Staten.
Woont en werkt in Los Angeles, CaliforniΓ«.
Na haar studie aan het ArtCenter College of Design in Pasadena werkte Pae White als assistente van kunstenaar Mike Kelley. Al vroeg ontwikkelde zij een bijzondere belangstelling voor de wisselwerking tussen beeldende kunst, design en ambacht. In haar oeuvre onderzoekt zij voortdurend de grenzen tussen deze disciplines en reflecteert zij op de rol van de kunstenaar in relatie tot die van de ontwerper en de ambachtsman.
Sinds 2006 werkt zij vrijwel onafgebroken met jacquardweefsels, waarvan de ontwerpen digitaal worden ontwikkeld en vervolgens geproduceerd op computergestuurde jacquardgetouwen bij een gespecialiseerde weverij in Oost-Vlaanderen.
In 2009 nam Pae White deel aan de BiΓ«nnale van VenetiΓ«, waar zij in het Arsenale de installatie Weaving, Unsungpresenteerde. Dit werk illustreert een terugkerend principe in haar oeuvre: het samenbrengen van ogenschijnlijk tegenstrijdige werelden. Voor deze installatie vertrok zij van twee totaal verschillende elementen uit de Venetiaanse cultuur: het recente verbod om duiven te voederen en het eeuwenoude beroep van de chioccolatori, traditionele vogelroepers die vogels met hun stem lokten. Door deze onverwachte combinatie ontstond een subtiele reflectie over traditie, stedelijke regelgeving en het verdwijnen van immaterieel erfgoed.
Tijdens documenta 13 (2012) werd duidelijk dat het wandtapijt opnieuw een belangrijke plaats innam binnen de hedendaagse kunst.
